Mario Puzo´s Godfather.

[Ερμής]

Ακριβώς αυτό το μονόλογο ειχα στο μυαλό μου.

[Αγις]

Αλλά δέν έγινε μιά Φονιά μέ κάποιον πού χρησιμοποίησε τά γυαλιά του ;;;....

Nαι, στο Γ΄, ο Σικελός παλιός άνθρωπος του Don Tommasino, πηγαίνει άοπλος στο γραφείο του Lucchesi και τον σκοτώνει με τα γυαλιά του.

Ερμής, ο Εβραίος Ηyman Roth είναι ο μεγάλος δάσκαλος Υποκριτικής Λη Στράσμπεργκ, του Άκτορς Στούντιο και της Μεθόδου, δάσκαλος αγαπημένος του Πατσίνο, και πολλών ηθοποιών που περάσαν από τη Νέα Υόρκη, σχεδόν όλων των μεγάλων. Εξέλιξε δική του μέθοδο διδασκαλίας, βασισμένη στου Στανισλάφσκι, αλλά την οδήγησε αλλού. Ο ίδιος δεν γούσταρε και πολύ να παίζει, μάλιστα λένε πως όταν έπρεπε να παίξει πάθαινε αμηχανία. Στον ρόλο αυτόν του Νονού είναι ανεπανάληπτος, δεν μπορείς να φανταστείς άλλον, δεν μπορείς να σκεφτείς πως είναι ο Στράσμπεργκ που παίζει ρόλο, είναι ο Hyman Roth και κανείς άλλος.


Μονόλογος του Εβραίου, από 2.50 περίπου.

[Cavaliere]

κ οι σκηνες στην Σικελια- οι κομπαρσοι ηταν εκπληκτικοι .

Τι φάτσα αυτός ο πατέρας της Απολλωνίας.

Έτσι όπως κάθεται ο Πατσίνο στο μαγαζί, πήγαμε στη Σικελία, και ο barista αρνήθηκε το σέρβις.

Φυσικά δεν κρατούσαμε κουμπούρια.

[Αγις]

κ οι σκηνες στην Σικελια- οι κομπαρσοι ηταν εκπληκτικοι .

Τι φάτσα αυτός ο πατέρας της Απολλωνίας.

Έτσι όπως κάθεται ο Πατσίνο στο μαγαζί, πήγαμε στη Σικελία, και ο barista αρνήθηκε το σέρβις.

Φυσικά δεν κρατούσαμε κουμπούρια.

κ οι θειαδες στο τραπεζι και στις βολτες - ολοι στο γλεντι του γαμου....

καλα σας εκανε

[Ερμής]

Όλο το σκηνικό εύκολα θα μπορούσε να είναι και στον Κοτρωνα. Από τοπία θες; από νοοτροπία θες; από ήθη και έθιμα θες; όλα.

[Cavaliere]

Εμένα αγαπημένοι μου χαρακτήρες είναι φυσικά ο Δον Βιτο, όντως ο Φράνκο Πενταντζελι(ειδικά όταν βλέπει τον αδερφό Βιτσεντζο) και φυσικά Ο πιστός Κλεμέντσα.
Επίσης τυπικό δείγμα ιταλού μπράβου ο Λουκά Μπράτσι ενσαρκωμενο τέλεια από τον παλαιστη Λεννυ Μοντάνα.
Με τον "τουρκο" δε μπορώ να είμαι δίκαιος γιατί είναι αποκρουστική φιγούρα. Επίσης από το Νο2 φοβερός ο "Εβραιος"
Τι να λέμε τώρα όμως. Η κορυφαία ταινία όλων των εποχών. Τι να πιάσεις και τι να αφήσεις.
Γιατί ο Σαντινο λιγος ειναι ;

O Clememza είναι άλλη περίπτωση ρόλου που λες, δεν μπορεί να παίζει αυτός τώρα. Μοναδική σκηνή που μαθαίνει στον Michael πώς να κάνει polpette με σάλτσα.
Ο Lenny Montana, είναι φοβερό, υπήρξε στα αλήθεια μπράβος της μαφίας.
Ο Santino είναι επίσης πολύ ωραία φτιαγμένος, και ο Caan τον παίζει φανταστικά, έχει τη σωστή δόση ευαισθησίας -ίσως και μεγαλύτερη στο φιλμ- με τον Santino του βιβλίου. Ο Caan το έχει μια φορά αρνηθεί, αλλά η αλήθεια είναι πως έθεσε υποψηφιότητα για τον ρόλο του Michael. Στον ρόλο του μεγάλου γιου πάντως χώρεσε γάντι.

[Ερμής]

Μα αυτός είναι κ ο λόγος που επιλέχθηκε από τον Κόπολα. Παλαιστης και πραγματικός μπράβος της μαφίας, νομίζω είχε κάνει και λίγο φυλακή. Γι'αυτό και δε παίζει ρόλο αλλά είναι ο ίδιος.

[Daje]

Το κάστινγκ της ταινίας ήταν καταπληκτικό από Αλ Πατσινο μέχρι Ρόμπερτ Ντυβάλ και Τζον Καζάλ. Ακόμα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ήταν αξιομνημόνευτοι. Χωρίς όμως τον Μάρλον η ταινία δεν θα ήταν αυτό που είναι. Θεός της υποκριτικής. Αξεπέραστος μέχρι σήμερα.
Μη παρεξηγηθώ μου αρέσει ο Ντε Νίρο αλλά στο δεύτερο που προσπαθούσε να μιμηθεί το θεό δεν μπορούσες παρά να βροντοφωνάξεις μες στο σινεμά: ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΗΗΗΗΗ;

Συμφωνω κι εγω για τον Μαρλον Μπραντο.
Εχει αυτο το "κατι παραπανω" που κλεβει την παρασταση.

Και κατι αλλο που μπορει ν'ακουστει σαν ιεροσυλια:
Προφανως και θεωρω την συγκεκριμενη τριλογια την καλυτερη ολων των εποχων στο ειδος της, ωστοσο η αγαπημενη μου ταινια και εκεινη η οποια με σημαδεψε περισσοτερο απ'ολες ηταν IL CAMORRISTA με τον απιστευτο Ben Gazzara.
Επαιξε ρολο και το οτι την ειδα σε ωριμη ηλικια και στα Ιταλικα.
Για οσους δεν γνωριζουν, οι ιταλικες ταινιες δεν εχουν υποτιτλους και αν δεν ξερεις καλα τη γλωσσα χανεις αρκετα.
Οταν την ειδα ημουν στα τοπ της ζωης μου στα ιταλικα και επισης ειχα καταλαβει για τα καλα την ιταλικη κουλτουρα και νοοτροπια.
Δεν θα ξεχασω που πετυχα τον Ben Gazzara με τη γυναικα του στη Ρωμη σε ενα μαγαζι με υφασματα (με ειχε γυρισει μια ΜΟΥΝΑΡΑ Ιταλιδα σε ολα τα μαγαζια υφασματων...ελεος τι περπατημα ειχα ριξει...) και για πρωτη φορα στη ζωη μου ημουν 50-50 για να παω να συγχαρω απο κοντα δημοσιο προσωπο!!! (δεν το εχω κανει ποτε). Τοσο πολυ με ειχε πορωσει γενικα σαν ηθοποιος (εχει κανει κι'αλλες απιστευτες ταινιες)

υ.γ. sorry για το mini-off-topic

[Αγις]

Όλο το σκηνικό εύκολα θα μπορούσε να είναι και στον Κοτρωνα. Από τοπία θες; από νοοτροπία θες; από ήθη και έθιμα θες; όλα.

[Πορφύριος Εξαρχίδης]

Το κάστινγκ της ταινίας ήταν καταπληκτικό από Αλ Πατσινο μέχρι Ρόμπερτ Ντυβάλ και Τζον Καζάλ. Ακόμα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ήταν αξιομνημόνευτοι. Χωρίς όμως τον Μάρλον η ταινία δεν θα ήταν αυτό που είναι. Θεός της υποκριτικής. Αξεπέραστος μέχρι σήμερα.
Μη παρεξηγηθώ μου αρέσει ο Ντε Νίρο αλλά στο δεύτερο που προσπαθούσε να μιμηθεί το θεό δεν μπορούσες παρά να βροντοφωνάξεις μες στο σινεμά: ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΗΗΗΗΗ;

Συμφωνω κι εγω για τον Μαρλον Μπραντο.
Εχει αυτο το "κατι παραπανω" που κλεβει την παρασταση.

Και κατι αλλο που μπορει ν'ακουστει σαν ιεροσυλια:
Προφανως και θεωρω την συγκεκριμενη τριλογια την καλυτερη ολων των εποχων στο ειδος της, ωστοσο η αγαπημενη μου ταινια και εκεινη η οποια με σημαδεψε περισσοτερο απ'ολες ηταν IL CAMORRISTA με τον απιστευτο Ben Gazzara.
Επαιξε ρολο και το οτι την ειδα σε ωριμη ηλικια και στα Ιταλικα.
Για οσους δεν γνωριζουν, οι ιταλικες ταινιες δεν εχουν υποτιτλους και αν δεν ξερεις καλα τη γλωσσα χανεις αρκετα.
Οταν την ειδα ημουν στα τοπ της ζωης μου στα ιταλικα και επισης ειχα καταλαβει για τα καλα την ιταλικη κουλτουρα και νοοτροπια.
Δεν θα ξεχασω που πετυχα τον Ben Gazzara με τη γυναικα του στη Ρωμη σε ενα μαγαζι με υφασματα (με ειχε γυρισει μια ΜΟΥΝΑΡΑ Ιταλιδα σε ολα τα μαγαζια υφασματων...ελεος τι περπατημα ειχα ριξει...) και για πρωτη φορα στη ζωη μου ημουν 50-50 για να παω να συγχαρω απο κοντα δημοσιο προσωπο!!! (δεν το εχω κανει ποτε). Τοσο πολυ με ειχε πορωσει γενικα σαν ηθοποιος (εχει κανει κι'αλλες απιστευτες ταινιες)

υ.γ. sorry για το mini-off-topic

Εγώ θεωρώ νονό 2 και 3 καλές ταινίες αλλά το πρώτο αριστούργημα. Σαν αντίπαλο δέος στη φιλοσοφία του Πούτσο έχω το Goodfellas και το κυνικό παραγνωρισμένο Τιμή των Πρίτσι του Τζον Χιούστον. Ταινίες που υποθέτω είναι ρεαλιστικότερες.
Το μόνο δημόσιο πρόσωπο που χαιρέτησα ποτέ στη ζωή μου, μάλλον επειδή ήμουν λίγο μεθυσμένος ήταν ο Σαββόπουλος. Από ευγένεια μου έδωσε το χέρι του αλλά κατάλαβα ότι τον ενοχλούσα.

[Cavaliere]

Και ο Solozzo, ο ηθοποιός, εννοώ, είχε κάποια σχέση με τη μαφία, αφού ένας γαμπρός του ήταν αδερφός ενός Νονού. Αλήθεια, πρέπει να το γλέντησαν πολύ οι μαφιόζοι, με αυτήν την ταινία. Μέχρι κι επιτραπέζιο παιχνίδι είχε βγει, όπου ήσουν Νονός και έπαιζες σαν Monopoly , προστασία καζίνο, κλπ.

[Ερμής]

Και διάφορα video game Επίσης

[Cavaliere]

Άλλος πολύ πειστικός δεύτερος και τρίτος είναι ο γερουσιαστής στο Β΄μέρος, που ζητάει μίζα για το καζίνο.

[Cavaliere]

Και διάφορα video game Επίσης

Ναι, μόνο κουκλάκια για τα μωρά δεν βγήκαν.

[Ερμής]

Και διάφορα video game Επίσης

Ναι, μόνο κουκλάκια για τα μωρά δεν βγήκαν.

Μη βάζεις χέρι στη φωτιά