!!! DEVELOPMENT MODE !!!
Πώς αισθάνεσαι τώρα;
- Fata_Morgana
- Δημοσιεύσεις: 5922
- Εγγραφή: 15 Οκτ 2023, 22:11
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Μια ανησυχία 
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Ευχαριστώ καμάρια μου.
''Μου αρέσουν οι άνθρωποι που φορούν την ψυχή στο πρόσωπό τους'' Jim Morrison
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
I AM SO LONELY BROKEN ANGEL...
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Το κεφάλι μου...

- Fata_Morgana
- Δημοσιεύσεις: 5922
- Εγγραφή: 15 Οκτ 2023, 22:11
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Νιώθω κούραση, θολή σκέψη και γενικά οφ. Ξεκίνησα βιταμινες d 10000iu κάθε μέρα. Μαζί με βιταμίνη Κ. 3η μέρα σήμερα δεν είδα ακόμα διαφορά. Θέλω να πάρω και βιταμίνες C αλλά με πιάνει τρελή καούρα. Όοως και αν φάω πορτοκαλι ή πιω χυμό πορτοκαλιού με πιάνει καούρα φουλ. Μπορεί όμως να φάω 1 κιλό μανταρίνια δε θα με πειράξει. Να πιω λεμονάδα επίσης δε θα με πειράξει. Τι άλλη βιταμίνη να πάρω; μου είπαν για κάτι πολυβιταμινες eviol ότι είναι γαμάτες. Επίσης βρήκα τα προβιοτικά που πήρα 30€ τα 14 χάπια από φαρμακείο με περίπου 17 ευρώ τα 30 από σκρουτζ. WTF.
- Αλιόσα
- Δημοσιεύσεις: 9917
- Εγγραφή: 23 Ιουν 2021, 15:43
- Phorum.gr user: Αλιόσα
- Τοποθεσία: Βλαδιβοστόκ
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Έχεσα και ξαλάφρωσα.
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Fata_Morgana έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:13 Νιώθω κούραση, θολή σκέψη και γενικά οφ. Ξεκίνησα βιταμινες d 10000iu κάθε μέρα. Μαζί με βιταμίνη Κ. 3η μέρα σήμερα δεν είδα ακόμα διαφορά. Θέλω να πάρω και βιταμίνες C αλλά με πιάνει τρελή καούρα. Όοως και αν φάω πορτοκαλι ή πιω χυμό πορτοκαλιού με πιάνει καούρα φουλ. Μπορεί όμως να φάω 1 κιλό μανταρίνια δε θα με πειράξει. Να πιω λεμονάδα επίσης δε θα με πειράξει. Τι άλλη βιταμίνη να πάρω; μου είπαν για κάτι πολυβιταμινες eviol ότι είναι γαμάτες. Επίσης βρήκα τα προβιοτικά που πήρα 30€ τα 14 χάπια από φαρμακείο με περίπου 17 ευρώ τα 30 από σκρουτζ. WTF.
vantono έγραψε: 31 Ιαν 2025, 18:51 Φάτε παντζάρια με καρύδια και τζίντζερ ρε φαρμακοτριφτολάγνοι.
Αν θελετε σώνει και ντε να πέσετε στη χημεία, κουμπώνετε καμιά L-αργινίνη τουλαχιστον να εχετε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Philip Mortimer έγραψε: 14 Μαρ 2023, 22:40 Όσον αφορά το 2019 προσωπικά ψήφισα τον Μητσοτάκη γιατί πίστεψα στο όραμα μη πολιτικά χρωματισμένου εκσυγχρονισμού που παρουσίασε.
- Fata_Morgana
- Δημοσιεύσεις: 5922
- Εγγραφή: 15 Οκτ 2023, 22:11
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Ωπ για να τσεκάρω.GoBack έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:21Fata_Morgana έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:13 Νιώθω κούραση, θολή σκέψη και γενικά οφ. Ξεκίνησα βιταμινες d 10000iu κάθε μέρα. Μαζί με βιταμίνη Κ. 3η μέρα σήμερα δεν είδα ακόμα διαφορά. Θέλω να πάρω και βιταμίνες C αλλά με πιάνει τρελή καούρα. Όοως και αν φάω πορτοκαλι ή πιω χυμό πορτοκαλιού με πιάνει καούρα φουλ. Μπορεί όμως να φάω 1 κιλό μανταρίνια δε θα με πειράξει. Να πιω λεμονάδα επίσης δε θα με πειράξει. Τι άλλη βιταμίνη να πάρω; μου είπαν για κάτι πολυβιταμινες eviol ότι είναι γαμάτες. Επίσης βρήκα τα προβιοτικά που πήρα 30€ τα 14 χάπια από φαρμακείο με περίπου 17 ευρώ τα 30 από σκρουτζ. WTF.vantono έγραψε: 31 Ιαν 2025, 18:51 Φάτε παντζάρια με καρύδια και τζίντζερ ρε φαρμακοτριφτολάγνοι.
Αν θελετε σώνει και ντε να πέσετε στη χημεία, κουμπώνετε καμιά L-αργινίνη τουλαχιστον να εχετε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
τπτ ανησυχητικο - η συνηθισμενη για 40++++++ χρονια κατασταση σουFata_Morgana έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:13 Νιώθω κούραση, θολή σκέψη και γενικά οφ. Ξεκίνησα βιταμινες d 10000iu κάθε μέρα. Μαζί με βιταμίνη Κ. 3η μέρα σήμερα δεν είδα ακόμα διαφορά. Θέλω να πάρω και βιταμίνες C αλλά με πιάνει τρελή καούρα. Όοως και αν φάω πορτοκαλι ή πιω χυμό πορτοκαλιού με πιάνει καούρα φουλ. Μπορεί όμως να φάω 1 κιλό μανταρίνια δε θα με πειράξει. Να πιω λεμονάδα επίσης δε θα με πειράξει. Τι άλλη βιταμίνη να πάρω; μου είπαν για κάτι πολυβιταμινες eviol ότι είναι γαμάτες. Επίσης βρήκα τα προβιοτικά που πήρα 30€ τα 14 χάπια από φαρμακείο με περίπου 17 ευρώ τα 30 από σκρουτζ. WTF.
ΖΗΝΗΔΕΩΣ
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Οργή
Με τα Τέμπη δεν είχα ασχοληθεί λεπτομερώς μέχρι τώρα. Γενικά πράγματα, μέσα από τίτλους ειδήσεων. Συνειδητά. Συνειδητά αλλά και αναγκαστικά απείχα από όλη την ειδησεογραφία από αρχές του '23.
Την περίοδο που έγινε το δυστύχημα, εγώ είχα μπει σε ένα άλλο 'τρένο' και ζούσα για ένα εξάμηνο μέσα -κυριολεκτικώς μέσα-στα νοσοκομεία, με τον πιο δικό μου άνθρωπο στην ζωή, να φεύγει μέσα σε ένα εξάμηνο με καθολικό καρκίνο-χώρια την άνια. Δεν υπήρχε επαφή με τον έξω κόσμο, σχεδόν δεν γνώριζα τί γινόταν.
Δεν υπήρχε λοιπόν -και αυτό δεν άλλαζε με τον καιρό αλλά χειροτέρευε-κανένα κουράγιο να αντέξω όχι μόνο τέτοια τραγικά θέματα αλλά γενικότερα καμία διάθεση να παρακολουθώ τί γίνεται. Με εξαίρεση κάποια θέματα εξωτερικής πολιτικής και την καταιγίδα Ντάνιελ. Όχι όμως να έθρω κυρίως σε επαφή με οποιονδήποτε ανθρώπινο πόνο. Και γενικά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, που ακουμπάει το σήμερα,μια αδιαφορία για τα πάντα που προέκυπτε από μια απέραντη κούραση, ψυχική και σωματική. Κυρίως ψυχική.
Μέχρι πριν λίγες ημέρες.
Δεν ήξερα σχεδόν καν την φωνή της Καρυστιανού, δεν ήξερα ποιός ήταν ο Πλακιάς, στο μυαλό μου οι πληροφορίες ήταν ένα γενικό συνονθύλευμα και ξεχασμένες σε μια άκρη, σαν τίποτα να μην γνώριζα για το γεγονός. Αλλά πριν λίγες ημέρες, πήρα πρέφα οτι βρίσκομαι στο Σύνταγμα και δεν γνωρίζω οτι γίνεται η συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Την ίδια ημέρα, βλέπω να γίνεται λόγος για κάποιο "ηχητικό" και πατάω επίτηδες στον σύνδεσμο του Facebook (όπου έχω ξεγραφτεί από τα πολλά πολλά ειδησεογραφικά και κυρίως σκρολάρω με τις άσχετες ομάδες της αρχικής σελίδας, το τουίτερ διακοσμητικό, ινστα δεν έχω, τηλεόραση κλειστή πάντα ή στο μιουτ).
Πατάω και βλέπω την αλβανίδα μάνα να αναφέρεται σε κάποιο ηχητικό, καταλαβαίνω οτι κάτι έχει παίξει αδιανόητο, (είχα μείνει από ένα ποστ φίλης στο γεγονός με τη δικαστικό που αγνοείτο ο γιος της), ψάχνω και καταλαβαίνω περισσότερα. Δεν έβαλα ποτέ να παίξει το ηχητικό. Και ούτε πρόκειται. Ανατρίχιασα και χωρίς. Δεν αντέχω άλλο πόνο. Σταδιακά όμως άρχισε να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι . Βλέπω οτι στο Σύνταγμα από όπου πριν λίγο επέστρεψα είχανε συγκέντρωση. Άρχισα να με μουτζώνω. Στο μεταξύ θυμήθηκα άλλη μια μέρα και κάτι από τα δικά μου, με τα νοσοκομεία, τις νοσηλείες, τα μπούλινγκ στους ανεμβολίαστους ....και άλλα πολλά....Δεν ειναι καιρός να τα γράψω...ως καταγγελία εννοώ...
Λέω, κάτσε να μπω φορουμ να δω τί γίνεται, να δω μαζεμένες πληροφορίες και να δω και τί γράφουν.
Και πέφτω πάνω στα ποσταρίσματα του Όττο και του Γιαννόπουλου.
Και αρχίζει να μου έρχεται το εγκεφαλικό (είχα αρχισει να το παθαινω απο πριν, όταν είδα στην τηλεόραση τον Μητσοτάκη μπροτά στο σκήνωμα του Αλβανίας....ούτε αυτό το πήρα πρέφα στο Σύνταγμα που βρισκόμουν....)
Και -κάποια ψυχή γνωρίζει-λεω, δεν θα μπω, δεν θα κανω λογκιν, πρέπει να προστατέψω τον εαυτό μου. Δεν το λέω στην υπερβολή του αυτό, κυριολεκτικά το λέω. Ένοιωθα πόνο στο λαιμό και τις φλέβες πεταγμένες, το κεφάλι μου έσφιγγε.
Κάθομαι και ξεκινώ να διαβάζω στο ίντερνετ και να παρακολουθώ την εξέλιξη που είχε η υπόθεση. Έψαχνα και διάβαζα και διάβαζα, και όσο διάβαζα, και όσο είχα στο μυαλό μου την γνώση οτι υπήρχε το ηχητικό, οι φλέβες φούντωναν παραπάνω.
Έτσι κατέληξα να γράφω πάλι εδώ μετά από τόσο καιρό. Ναι, στο μπουρδέλο. Στο ίδρυμα. Με τα "περίεργα" παρεάκια. Περίεργα από πολλές πλευρές. Μία από αυτές είναι η κομματική γιάφκα.
Πρέπει να έχω ανεβάσει μέσα σε τέσσερις ημέρες τον βαθμό της πρεσβυωπίας μου κατα ένα βαθμό. Έχω διαβάσει κι έχω ψάξει μαζεμένα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ό,τι δεν διάβασα ποτέ στην ζωή μου σε τόσο συμπυκνωμένο χρόνο.
Δεν είναι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ αυτοί που σας φτύνουν γουρούνια.
Είναι ένας λαός ολόκληρος που εξαιτίας σας έχει υποστεί πολλά, για πολλά και διαφορετικά θέματα τόσα χρόνια. Είναι ένας λαός που νοιώθει στον σβέρκο του την ανάσα μιας μαφίας που δεν ξαναπέρασε ποτέ από αυτόν τον τόπο. Που τον τραμπουκίζει, τον χειραγωγεί, τον κατευθύνει, τον ξεζουμίζει, τον αλλοιώνει, τον θάβει ζωντανό.
Και έχει ένα τραίνο με πενηντα και βάλε ζωές, στην πλειοψηφία νέων ανθρώπων, να πεθαίνουν ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ και δεκάδες οικογένειες να βυθίζονται στο χειρότερο πένθος.... Και έχει και τα ηχητικά....και έχει και υπουργούς και κολλαούζους να ειρωνεύονται και να υβρίζουν...
Αυτόν τον ίδιο λαό που βρίζω κι εγώ σχεδόν νυχθημερόν γιατί ζούσε στη ρεμούλα, το ρουσφέτι, το ξέρεις ποιός είμαι 'γω, την αδιαφορία, το ωχ αδελφέ, γιατί δεν ύψωσε ποτέ το ανάστημά του την στιγμή που έπρεπε (και υπήρξε περίοδος που και μπορούσε να το κάνει και ήταν η κρισιμότερη περίοδος για να το κάνει. Αλλά γι αυτό μίλησα τότε, δεν θα μιλήσω τώρα...). Και λες, δεν αξίζει να χτυπιέσαι, δεν αξίζει να αγωνιάς, δεν αξίζει να παλεύεις.
Ωσπου, φτάνει κάποια στιγμή να υπάρχει απο μια μεριά μια μάνα και ένα ηχητικό και από την άλλη ένα τουίτ -καλά πληρωμένο και βαθειά χωμένο στο βόθρο-που βρίζει χυδαία για χαροκαμένες μάνες, και για πατεράδες με χαρτζηλίκι από εισιτήρια και ακριβούς παραδείσους....
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπιστεί όλο αυτό παρά με βρισίδια, κλωτσιές και τον κοσμο κάθε μέρα στις πλατείες. Η μαφία που κατσικώθηκε σε αυτόν τον τόπο δεν αντιμετωπίζεται αλλιώς. Δεν με νοιάζει τί θα γίνει έπειτα.
Να ξεκουμπιστούν. Γιατί αμα δεν ξεκουμπιστούν, θα μπει και το τελευταίο καρφί στο φέρετρο. Γιατί άμα δεν ξεκουμπιστούν, η ανθρώπινη αξιοπρέπειά σου -η δική σου και των παιδιών σου- θα ριμάζει από την επιβολή της επηρμένης και αλαζονικής τους παρουσίας τους.
Και άμα ο "λαός" θέλει να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο που συνέχιζε και τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά αυτά των παχέων αγελάδων, τότε, με γεια του με χαρά του οι επόμενοι....
Με τα Τέμπη δεν είχα ασχοληθεί λεπτομερώς μέχρι τώρα. Γενικά πράγματα, μέσα από τίτλους ειδήσεων. Συνειδητά. Συνειδητά αλλά και αναγκαστικά απείχα από όλη την ειδησεογραφία από αρχές του '23.
Την περίοδο που έγινε το δυστύχημα, εγώ είχα μπει σε ένα άλλο 'τρένο' και ζούσα για ένα εξάμηνο μέσα -κυριολεκτικώς μέσα-στα νοσοκομεία, με τον πιο δικό μου άνθρωπο στην ζωή, να φεύγει μέσα σε ένα εξάμηνο με καθολικό καρκίνο-χώρια την άνια. Δεν υπήρχε επαφή με τον έξω κόσμο, σχεδόν δεν γνώριζα τί γινόταν.
Δεν υπήρχε λοιπόν -και αυτό δεν άλλαζε με τον καιρό αλλά χειροτέρευε-κανένα κουράγιο να αντέξω όχι μόνο τέτοια τραγικά θέματα αλλά γενικότερα καμία διάθεση να παρακολουθώ τί γίνεται. Με εξαίρεση κάποια θέματα εξωτερικής πολιτικής και την καταιγίδα Ντάνιελ. Όχι όμως να έθρω κυρίως σε επαφή με οποιονδήποτε ανθρώπινο πόνο. Και γενικά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, που ακουμπάει το σήμερα,μια αδιαφορία για τα πάντα που προέκυπτε από μια απέραντη κούραση, ψυχική και σωματική. Κυρίως ψυχική.
Μέχρι πριν λίγες ημέρες.
Δεν ήξερα σχεδόν καν την φωνή της Καρυστιανού, δεν ήξερα ποιός ήταν ο Πλακιάς, στο μυαλό μου οι πληροφορίες ήταν ένα γενικό συνονθύλευμα και ξεχασμένες σε μια άκρη, σαν τίποτα να μην γνώριζα για το γεγονός. Αλλά πριν λίγες ημέρες, πήρα πρέφα οτι βρίσκομαι στο Σύνταγμα και δεν γνωρίζω οτι γίνεται η συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Την ίδια ημέρα, βλέπω να γίνεται λόγος για κάποιο "ηχητικό" και πατάω επίτηδες στον σύνδεσμο του Facebook (όπου έχω ξεγραφτεί από τα πολλά πολλά ειδησεογραφικά και κυρίως σκρολάρω με τις άσχετες ομάδες της αρχικής σελίδας, το τουίτερ διακοσμητικό, ινστα δεν έχω, τηλεόραση κλειστή πάντα ή στο μιουτ).
Πατάω και βλέπω την αλβανίδα μάνα να αναφέρεται σε κάποιο ηχητικό, καταλαβαίνω οτι κάτι έχει παίξει αδιανόητο, (είχα μείνει από ένα ποστ φίλης στο γεγονός με τη δικαστικό που αγνοείτο ο γιος της), ψάχνω και καταλαβαίνω περισσότερα. Δεν έβαλα ποτέ να παίξει το ηχητικό. Και ούτε πρόκειται. Ανατρίχιασα και χωρίς. Δεν αντέχω άλλο πόνο. Σταδιακά όμως άρχισε να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι . Βλέπω οτι στο Σύνταγμα από όπου πριν λίγο επέστρεψα είχανε συγκέντρωση. Άρχισα να με μουτζώνω. Στο μεταξύ θυμήθηκα άλλη μια μέρα και κάτι από τα δικά μου, με τα νοσοκομεία, τις νοσηλείες, τα μπούλινγκ στους ανεμβολίαστους ....και άλλα πολλά....Δεν ειναι καιρός να τα γράψω...ως καταγγελία εννοώ...
Λέω, κάτσε να μπω φορουμ να δω τί γίνεται, να δω μαζεμένες πληροφορίες και να δω και τί γράφουν.
Και πέφτω πάνω στα ποσταρίσματα του Όττο και του Γιαννόπουλου.
Και αρχίζει να μου έρχεται το εγκεφαλικό (είχα αρχισει να το παθαινω απο πριν, όταν είδα στην τηλεόραση τον Μητσοτάκη μπροτά στο σκήνωμα του Αλβανίας....ούτε αυτό το πήρα πρέφα στο Σύνταγμα που βρισκόμουν....)
Και -κάποια ψυχή γνωρίζει-λεω, δεν θα μπω, δεν θα κανω λογκιν, πρέπει να προστατέψω τον εαυτό μου. Δεν το λέω στην υπερβολή του αυτό, κυριολεκτικά το λέω. Ένοιωθα πόνο στο λαιμό και τις φλέβες πεταγμένες, το κεφάλι μου έσφιγγε.
Κάθομαι και ξεκινώ να διαβάζω στο ίντερνετ και να παρακολουθώ την εξέλιξη που είχε η υπόθεση. Έψαχνα και διάβαζα και διάβαζα, και όσο διάβαζα, και όσο είχα στο μυαλό μου την γνώση οτι υπήρχε το ηχητικό, οι φλέβες φούντωναν παραπάνω.
Έτσι κατέληξα να γράφω πάλι εδώ μετά από τόσο καιρό. Ναι, στο μπουρδέλο. Στο ίδρυμα. Με τα "περίεργα" παρεάκια. Περίεργα από πολλές πλευρές. Μία από αυτές είναι η κομματική γιάφκα.
Πρέπει να έχω ανεβάσει μέσα σε τέσσερις ημέρες τον βαθμό της πρεσβυωπίας μου κατα ένα βαθμό. Έχω διαβάσει κι έχω ψάξει μαζεμένα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ό,τι δεν διάβασα ποτέ στην ζωή μου σε τόσο συμπυκνωμένο χρόνο.
Δεν είναι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ αυτοί που σας φτύνουν γουρούνια.
Είναι ένας λαός ολόκληρος που εξαιτίας σας έχει υποστεί πολλά, για πολλά και διαφορετικά θέματα τόσα χρόνια. Είναι ένας λαός που νοιώθει στον σβέρκο του την ανάσα μιας μαφίας που δεν ξαναπέρασε ποτέ από αυτόν τον τόπο. Που τον τραμπουκίζει, τον χειραγωγεί, τον κατευθύνει, τον ξεζουμίζει, τον αλλοιώνει, τον θάβει ζωντανό.
Και έχει ένα τραίνο με πενηντα και βάλε ζωές, στην πλειοψηφία νέων ανθρώπων, να πεθαίνουν ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ και δεκάδες οικογένειες να βυθίζονται στο χειρότερο πένθος.... Και έχει και τα ηχητικά....και έχει και υπουργούς και κολλαούζους να ειρωνεύονται και να υβρίζουν...
Αυτόν τον ίδιο λαό που βρίζω κι εγώ σχεδόν νυχθημερόν γιατί ζούσε στη ρεμούλα, το ρουσφέτι, το ξέρεις ποιός είμαι 'γω, την αδιαφορία, το ωχ αδελφέ, γιατί δεν ύψωσε ποτέ το ανάστημά του την στιγμή που έπρεπε (και υπήρξε περίοδος που και μπορούσε να το κάνει και ήταν η κρισιμότερη περίοδος για να το κάνει. Αλλά γι αυτό μίλησα τότε, δεν θα μιλήσω τώρα...). Και λες, δεν αξίζει να χτυπιέσαι, δεν αξίζει να αγωνιάς, δεν αξίζει να παλεύεις.
Ωσπου, φτάνει κάποια στιγμή να υπάρχει απο μια μεριά μια μάνα και ένα ηχητικό και από την άλλη ένα τουίτ -καλά πληρωμένο και βαθειά χωμένο στο βόθρο-που βρίζει χυδαία για χαροκαμένες μάνες, και για πατεράδες με χαρτζηλίκι από εισιτήρια και ακριβούς παραδείσους....
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπιστεί όλο αυτό παρά με βρισίδια, κλωτσιές και τον κοσμο κάθε μέρα στις πλατείες. Η μαφία που κατσικώθηκε σε αυτόν τον τόπο δεν αντιμετωπίζεται αλλιώς. Δεν με νοιάζει τί θα γίνει έπειτα.
Να ξεκουμπιστούν. Γιατί αμα δεν ξεκουμπιστούν, θα μπει και το τελευταίο καρφί στο φέρετρο. Γιατί άμα δεν ξεκουμπιστούν, η ανθρώπινη αξιοπρέπειά σου -η δική σου και των παιδιών σου- θα ριμάζει από την επιβολή της επηρμένης και αλαζονικής τους παρουσίας τους.
Και άμα ο "λαός" θέλει να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο που συνέχιζε και τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά αυτά των παχέων αγελάδων, τότε, με γεια του με χαρά του οι επόμενοι....
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Saturn την 31 Ιαν 2025, 21:30, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.
δὸς αὐτοῖς, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν ... κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν δὸς αὐτοῖς, ἀπόδος τὸ ἀνταπόδομα αὐτῶν αὐτοῖς
- Fata_Morgana
- Δημοσιεύσεις: 5922
- Εγγραφή: 15 Οκτ 2023, 22:11
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Τσέκαρα, να βελτιώσω τη ποσότητα και κινητικότητα του σπέρματός μου;
- Fata_Morgana
- Δημοσιεύσεις: 5922
- Εγγραφή: 15 Οκτ 2023, 22:11
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Όταν γράφω διάβαζε και κάνε μόκο.Αγις έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:25τπτ ανησυχητικο - η συνηθισμενη για 40++++++ χρονια κατασταση σουFata_Morgana έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:13 Νιώθω κούραση, θολή σκέψη και γενικά οφ. Ξεκίνησα βιταμινες d 10000iu κάθε μέρα. Μαζί με βιταμίνη Κ. 3η μέρα σήμερα δεν είδα ακόμα διαφορά. Θέλω να πάρω και βιταμίνες C αλλά με πιάνει τρελή καούρα. Όοως και αν φάω πορτοκαλι ή πιω χυμό πορτοκαλιού με πιάνει καούρα φουλ. Μπορεί όμως να φάω 1 κιλό μανταρίνια δε θα με πειράξει. Να πιω λεμονάδα επίσης δε θα με πειράξει. Τι άλλη βιταμίνη να πάρω; μου είπαν για κάτι πολυβιταμινες eviol ότι είναι γαμάτες. Επίσης βρήκα τα προβιοτικά που πήρα 30€ τα 14 χάπια από φαρμακείο με περίπου 17 ευρώ τα 30 από σκρουτζ. WTF.
- vantono
- Δημοσιεύσεις: 29074
- Εγγραφή: 14 Απρ 2018, 13:22
- Phorum.gr user: vantono
- Τοποθεσία: κεντρικά γραφεία George Soros
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Μην ακους τις τρολιές του γκομπάκη, η λαργινίνη ειναι κυρίως για μακροπρόθεσμα σεξουαλικές (και αθλητικές) επιδόσεις.Fata_Morgana έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:28Τσέκαρα, να βελτιώσω τη ποσότητα και κινητικότητα του σπέρματός μου;![]()
Κάνε εξετασεις αιματος μωρε, δες τι εχεις σε έλλειψη, και για ο,τι εχεις σε ελλειψη ΚΑΙ ΜΟΝΟ, κούμπωσε και το αντιστοιχο συμπλήρωμα.
Τι πολυβιταμίνες λες, ήμαρτον!
Και δεν θα το κουμπώνεις εφ όρου ζωής, αλλά μεχρι τις επομενες εξετάσεις που θα κανεις. Αν σου δειξει οτι αυτο που ειχες ελλειψη, τωρα ειναι σε νορμαλ επιπεδα, κοβεις το συμπληρωμα.
Προβιοτικά πχ γιατί να πάρεις, έχεις καποιο θεμα με το έντερο ή κουμπώνεις καμιά αντιβίωση και τα χρειάζεσαι?
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
Μ αρεσει που της απαντας και ημισοβαρα.Σωστα δεν τρωει,σωστα δεν κοιμαται,τελευταια φορα που γυμναστηκε ηταν στο δημοτικο οταν παιζαν μηλα.Μπηκε και το 4 μπροστα στην ηλικια σχολασε ο γαμοςvantono έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:32Μην ακους τις τρολιές του γκομπάκη, η λαργινίνη ειναι κυρίως για μακροπρόθεσμα σεξουαλικές (και αθλητικές) επιδόσεις.Fata_Morgana έγραψε: 31 Ιαν 2025, 21:28Τσέκαρα, να βελτιώσω τη ποσότητα και κινητικότητα του σπέρματός μου;![]()
Κάνε εξετασεις αιματος μωρε, δες τι εχεις σε έλλειψη, και για ο,τι εχεις σε ελλειψη ΚΑΙ ΜΟΝΟ, κούμπωσε και το αντιστοιχο συμπλήρωμα.
Τι πολυβιταμίνες λες, ήμαρτον!
Και δεν θα το κουμπώνεις εφ όρου ζωής, αλλά μεχρι τις επομενες εξετάσεις που θα κανεις. Αν σου δειξει οτι αυτο που ειχες ελλειψη, τωρα ειναι σε νορμαλ επιπεδα, κοβεις το συμπληρωμα.
Προβιοτικά πχ γιατί να πάρεις, έχεις καποιο θεμα με το έντερο ή κουμπώνεις καμιά αντιβίωση και τα χρειάζεσαι?
Philip Mortimer έγραψε: 14 Μαρ 2023, 22:40 Όσον αφορά το 2019 προσωπικά ψήφισα τον Μητσοτάκη γιατί πίστεψα στο όραμα μη πολιτικά χρωματισμένου εκσυγχρονισμού που παρουσίασε.
Re: Πώς αισθάνεσαι τώρα;
σιγα μην έπαιζε μηλα, στην καντίνα θα ήταν.