Phorum.com.gr

Eίδα μόλις την εξαιρετική ταινία ''το στέμμα των Ινδιών''(2017) που αναφέρεται στην αποχώρηση των Βρετανών απο την Ινδία το 1947 και στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε μεταξύ ινδουιστών/σιχ εναντίον μουσουλμάνων και στην δημιουργία του Πακιστάν(και αργότερα του Μπαγκλαντές)

Μυστικό συστατικό

Βορειομακεδονικό (συμπαραγωγή με Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου) και απολαυστικό - 3,5/5

θα ήταν διαθέσιμο με 3 ευρώ μέχρι την Κυριακή από την πλατφόρμα του τρέχοντος Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά δικαιολογημένα έγινε σολντ άουτ
https://online.filmfestival.gr/film/mus ... ngredient/



Σάββατο και Κυριακή θα προβάλλεται το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ντοκιμαντέρ για τους Γεζίντι
https://www.filmfestival.gr/el/section- ... 1129/13254

Jack Shephard έγραψε: 09 Νοέμ 2020, 21:17 3:10 to Yuma

Και οι δύο ταινίες, η πρώτη του 1957 και η δεύτερη μισό αιώνα μετά, το 2007. Προτείνεται να τις δείτε back to back (ή ίσως την επόμενη ημέρα) για να δείτε πως αν και βασισμένο στην αρχική ταινία, το remake έχει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα.

Και καλό ζευγάρι αυτές οι ταινίες γιατί είναι και οι δύο πολύ καλές (αρκεί να αρέσουν σε κάποιους τα westerns). Προσωπικά προτιμώ λίγο περισσότερο το remake.

σωστός

όχι απαραίτητα, ειδικά για το ριμέικ

Tarkovsky έγραψε: 12 Νοέμ 2020, 12:26

Jack Shephard έγραψε: 09 Νοέμ 2020, 21:17 3:10 to Yuma

Και οι δύο ταινίες, η πρώτη του 1957 και η δεύτερη μισό αιώνα μετά, το 2007. Προτείνεται να τις δείτε back to back (ή ίσως την επόμενη ημέρα) για να δείτε πως αν και βασισμένο στην αρχική ταινία, το remake έχει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα.

Και καλό ζευγάρι αυτές οι ταινίες γιατί είναι και οι δύο πολύ καλές (αρκεί να αρέσουν σε κάποιους τα westerns). Προσωπικά προτιμώ λίγο περισσότερο το remake.

σωστός

όχι απαραίτητα, ειδικά για το ριμέικ

το κομμάτι της σάντυ ντένυ τί σχέση έχει;

δεν ξέρω

αλλά προφανώς το κορίτσι ήταν σινεφίλ και επηρεάστηκε

Οκ το βρήκα, ήταν το theme song της αρχικής ταινίας

SuperRogue έγραψε: 07 Νοέμ 2020, 03:51 Σύντομη, απλή, λιτή, στο θέμα. Γάμησε.

Γάντι ο ρόλος στο Ράσελ. Και μια ευχάριστη έκπληξη διότι δεν τον έχουμε συνηθίσει στο ρόλο του κακού. Να προσέξει λίγο με το βάρος του όμως για να μην έχει θέματα με την υγεία του.

Von Mackensen έγραψε: 12 Νοέμ 2020, 12:38δεν τον έχουμε συνηθίσει στο ρόλο του κακού

Τι εννοείς. Δεν ήταν κακός.

SuperRogue έγραψε: 13 Νοέμ 2020, 17:05

Von Mackensen έγραψε: 12 Νοέμ 2020, 12:38δεν τον έχουμε συνηθίσει στο ρόλο του κακού

Τι εννοείς. Δεν ήταν κακός.

Ένας ψυχοπαθής μαλακάς είναι που σκοτώνει από το ξεκίνημα της ταινίας μέχρι το τέλος ενώ σε κάποια φάση προσπαθεί να στραγγαλίσει ένα πιτσιρίκι.Πως θα τον χαρακτήριζες;

Κάτι παλιά ντοκυμαντέρ της Agnès Varda. OK.

Το The Parallax View, μια απ'τις πιο απαισιόδοξες mainstream-Hollywood ταινίες, με καταπληκτικη φωτογραφία.

Αφανισμός ταινία του 2018.Έχασα τον χρόνο μου τελικά τζάμπα.5/10.

SuperRogue έγραψε: 13 Νοέμ 2020, 17:05

Von Mackensen έγραψε: 12 Νοέμ 2020, 12:38δεν τον έχουμε συνηθίσει στο ρόλο του κακού

Τι εννοείς. Δεν ήταν κακός.

Von Mackensen έγραψε: 12 Νοέμ 2020, 12:38 Γάντι ο ρόλος στο Ράσελ. Και μια ευχάριστη έκπληξη διότι δεν τον έχουμε συνηθίσει στο ρόλο του κακού. Να προσέξει λίγο με το βάρος του όμως για να μην έχει θέματα με την υγεία του.

My name is Maximus Deuterous Meridous and I will have my veggies in this life or the next

The Invisible Guest ισπανική ταινία crime mystery. Πολύ καλή, την συστήνω.

Είδα το πρόξιμα όπου ένα πλάσμα που κατασκευάστηκε σε ένα αιθέριο επίπεδο αισθήσεων και ιδεών προσπαθεί να επανακαθορίσει τη φυσική κατάσταση της ανθρωπότητας. Την μητριαρχία.

Το μόνο της εμπόδιο είναι ένα εγωιστικό πλάσμα που επειδή κάποτε έκανε το λάθος να καρποφορήσει τώρα την γεμίζει τύψεις και αχρηστεύει όλη την επιστημονική της κατάρτιση καταστώντας παράλληλα ένα ευγενές επιχείρημα για μελλοντική αποίκηση πλανητών επισφαλές. Η συναισθηματική χειραγώγηση της ηρωίδας είναι επιτυχής. Το μούλικο καταφέρνει να μετατρέψει την άνευ όρων μητριαρχία σε ένα κείμενο γραμμένο με αόρατη μελάνι.

Ένα μπασταρδάκι βάζει σε κίνδυνο την μόνη ελπίδα επιβίωσης της ανθρωπότητας.
Ευτυχώς οι Ρώσοι αναγνωρίζουν το διακύβευμα και δηλητηριάζουν την μικρή με λίγο υδροκυάνιο στο κεικ γενεθλίων της. Το μούλικο πνέει την τελευταία του πνοή καθώς η μαμά του αφήνει την γη.

Πληροφοριακά ο ανθρωπος δεν θα αποικήσει ποτέ τον Άρη. Η νάσα έλαβε το 2020 το αστείο 0,48% του αμερικάνικου προπολογισμού ενώ η "άμυνα" έλαβε κοντά στο ένα τρις. Ένα 6%. Η γη θα καταστραφεί πολύ πριν αποικηθεί οποιοσδήποτε πλανήτης.

Είδα και το greenland όπου η στοιβαρή χυμένη στον καναπέ αρρενωπότητα του Λεωνίδα μάχεται την αποκάλυψη.
Σε μια επικείμενη καταστροφή του πλανήτη η κτηνωδία του πολιτισμού μας δεν αργεί να αποκαλυφθεί γλαφυρά. Χρειαζόμαστε μόνο λίγες ώρες για να αποδυθούμε τον μανδύα ευπρέπειας και να υιοθετήσουμε τις σαθρές βάσεις του πολιτισμού μας. Τον ατομικισμό. Παράλληλα σε ένα λεπτό όλα τα Συσσωρευμένα αγαθά μας δεν έχουν σημασία. Το μόνο που ορίζει κάθε σκεψη και πράξη Μας είναι η επιβίωση.
Στην ταίνια γίνεται μια τίμια προσπάθεια ανατροπής αυτού του ρεαλιστικού μοντέλου μα δυστυχώς παραπέμπει πρρισσότερο σε παραίτηση παρά σε αποδοχή.