Phorum.com.gr

Σπανοβαγγελοδημήτρης έγραψε: 15 Σεπ 2020, 23:29 Προφανώς θα εξιστορεί μια ιστορία από κάθε λιμουζίνα...

Ναι, ανθολογία από βινιέτες είναι με τον πρωταγωνιστή να υποδύεται άλλο ρόλο κάθε φορά. Δεν είναι ότι είναι και απαίσιο, αλλά όταν πας για style over substance οφείλεις να έχεις πάρα πολύ στυλ, αλλιώς να 'χαμε να λέγαμε, και χωρίς κάποια καθοδηγητική θεματική να συνδέει τα σκετσάκαια πέρα από ηθοποιία λολ το αποτέλεσμα είναι κουραστικό και φλύαρο.

Εδώ να βάλω και μια αποποίηση ευθυνών ότι έχω δει μόνο το μισό και κάτι ψιλά, αλλά πολύ αμφιβάλλω ότι μπορεί να γίνεται κάτι στη συνέχεια που να ανατρέπει την εντύπωση που μου άφησε.

Είδα και το υπόλοιπο τελικά. Overall είναι καλογυρισμένο και με κάποια ευρήματα, αλλά καλό δείγμα των προβλημάτων του είναι ότι έχουν την Kylie Minogue στο καστ και το μόνο που σκέφτηκαν να κάνουν για να εκμεταλλευτούν το γεγονός είναι να την βάλουν να τραγουδήσει. Ανατρεπτικά μπανάλ

Die dritte Generation του Συριζαιου αβαντ-λα-λετρ Fassbinder. Πολύ καλό, να το δείτε.

I'm Thinking of Ending Things, νομίζω το κύκνειο άσμα του Αμερικανού νευροτικου auteur. Θα ήταν πολύ καλύτερα -για όλους τους εμπλεκομενους- εάν όλα αυτά τα τσιτάτα τα μετέδιδε ένας voice-over αφηγητής, με πολύ σοβαρό ύφος, μπας και τουλάχιστον αποκτήσει cult-value.

Paradies: Glaube, μια συμπαθητική, όχι όμως χωρίς κλισε μετα-κοσμικιστική ματιά στις μελοδραματικες περιπέτειες της πίστης με ένα εξαιρετικό φιναλε Ο μανιερισμος της τριλογίας του Seidl, ο στυλιζαρισμενος λακωνισμος της φωτογραφίας και της επεισοδικής αφήγησης, ευωδιαζει/βρωμά ευρωπαϊκό αρτ-χάουζ.

Stalker έγραψε: 17 Σεπ 2020, 09:21 Είδα και το υπόλοιπο τελικά. Overall είναι καλογυρισμένο και με κάποια ευρήματα, αλλά καλό δείγμα των προβλημάτων του είναι ότι έχουν την Kylie Minogue στο καστ και το μόνο που σκέφτηκαν να κάνουν για να εκμεταλλευτούν το γεγονός είναι να την βάλουν να τραγουδήσει. Ανατρεπτικά μπανάλ

καλό ήταν. κινηματογράφος για τον κινηματογράφο και διάφορα άλλα ζητήματα, που ο σκηνοθέτης λύσσαξε να χωρέσει σε μια ταινία.

χθες μετά από 80 χρόνια είδα τον "Πολίτη Κέιν". σίγουρα όχι η κορυφαία ταινία όλων των εποχών, αλλά ίσως πολύ μπροστά για την εποχή της - που να ξέρω και εγώ. έχω να πω ότι πέρα από το σενάριο, τις ιδέες και την σκηνοθεσία, τα θέματα που θίγονται, με εξέπληξε η φρεσκάδα των χαρακτήρων υποκριτικά, οι εκφράσεις στο πρόσωπό τους που καταφέρνει να πιάσει ο φακός, η γλυκόπικρη αυτή αίσθηση μαύρης κωμωδίας.

American Psycho (2000)
https://www.imdb.com/title/tt0144084/

Τελικά είναι serial killer ή απλώς phycho και όλα είναι στο μυαλό του;

Η ταινία δε θέλει συστάσεις.

Jack Shephard έγραψε: 03 Οκτ 2020, 22:19 American Psycho (2000)
https://www.imdb.com/title/tt0144084/

Τελικά είναι serial killer ή απλώς phycho και όλα είναι στο μυαλό του;

Η ταινία δε θέλει συστάσεις.

Αφού τις καθαρίζει πραγματικά ρε μπρο, τι θα ναι;

jason έγραψε: 03 Οκτ 2020, 22:27 Αφού τις καθαρίζει πραγματικά ρε μπρο, τι θα ναι;

Πόσο πρόσφατα το έχεις δει; Το τέλος το θυμάσαι; Π.χ. που ο δικηγόρος του λέει "αρκετά με το αστείο σου, αυτόν που λες ότι σκότωσες εγώ τον συνάντησα δύο φορές στο Λονδίνο.".

Στην ταινία όλα τα χρόνια το θέμα είναι αυτό, αν τις σκότωσε πραγματικά. Έχω σχηματίσει την άποψη ότι κάποια από τα εγκλήματα τα διέπραξε πραγματικά αλλά κάποια ήταν στη φαντασία του.

Η κόλαση του Γκάμπριελ Sylvain Reynard

https://www.imdb.com/title/tt11316854/

Στο βιβλίο είναι λετζίτ σίριαλ κ. πάντως

Kaili Blues (CN 2015), θυμίζει το Goodbye South, Goodbye του Hou Hsiao-hsien αλλά στο πιο λυρικό.

Heaven's Gate (US 1980), η καλύτερη αμερικανική διασκευή των vibes ρωσικής νουβέλας του 19ου αιώνα.

καλη ηταν