Fluffy έγραψε: 04 Νοέμ 2021, 20:20
Μη πέσουμε σε αμφισημία τώρα, παραπίσω λες:
«δεν μπορούμε να την γνωρίσουμε (υπαρξη)* μέσω των εκδηλώσεών της που προσλαμβάνουμε ως εσωτερικοί παρατηρητές»
*η παρενθεση δικη μου
Ναι.
Δεν μπορούμε γνωρίσουμε την ύπαρξη μέσω των εκδηλώσεών της που προσλαμβάνουμε ως εσωτερικοί παρατηρητές. Μπορούμε να την αντιληφθούμε. Το φαινόμενο της περιφοράς της Γης γύρω από τον ήλιο δεν μας επιτρέπει να γνωρίσουμε μέρος της ύπαρξης παρά μόνο με τρόπο ανθρωποκεντρικό άρα υποκειμενικό. Γνωρίζουμε την ύπαρξη της ύλης και της ενέργειας που αποτελούν το σύστημα αλλά αντιλαμβανόμαστε τις εκδηλώσεις τους μόνο ως επιφαινόμενο.
- Have you been to Samos ?
- Yes, I was one of the first.
- No, you have not been to Samos!
- Yes I have!
- Look, you are not here today to insult me.
Ακόμα και η έννοιες "ύλη" και "ενέργεια" θεμελιώνονται πάνω στην ύπαρξη a priori εννοιών (μέρος, όλον, ποσόν, ποιόν, σχέση κλπ) που κανείς δε μας εγγυάται ότι υπάρχουν ανεξάρτητα από το μυαλό του ανθρώπου.
- Have you been to Samos ?
- Yes, I was one of the first.
- No, you have not been to Samos!
- Yes I have!
- Look, you are not here today to insult me.
Αν αυτό σήμαινε η φράση του Σαρτρ σε σχέση με το θεϊκό σχέδιο, θα ήταν καλή για καφενείο και δε θα τη θεωρούσε κανείς φιλοσοφία, έστω και για ανορθολογική σχολή.
Παρεμπιμπτόντως, ο ορισμός της ουσίας κατά τον Αριστοτέλη είναι η αρχή όλων των επιστημών, και προϋπόθεση κάθε επιστήμης και λογικής ανάλυσης.
Λυπαμαι που η φτωχια της σκεψης μου δεν μου επετρεψε να περιλαβω ολο το νοημα της φιλοσοφιας του σατρ σε μια προταση
Που διαφωνουμε;
εχω την εντυπωση πως οτι ειπε ηταν απλα μπουρδες και μοδα... αλλα οκ κατι σωστο μεσα στα λαθη θα ειπε
Δεν θα το έλεγα σολιψισμό. Ο σολιψισμός προυποθέτει τη μη ύπαρξη της πραγματικότητας έξω από το υποκείμενο. Είναι κάτι μεταξύ εμπειρικού ιδεαλισμού και κονστρουκτιβισμού.
Δεν εστερνίζομαι πλήρως αυτή τη θεώρηση. Απλά ανά καιρούς χρησιμοποιώ αυτό το σκεπτικό ως κάποιου τύπου σωκρατική μαιευτική πάνω σε "αντικειμενικά" θεμελιωμένες βεβαιότητες που εγώ ο ίδιος αποδέχομαι.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος έργο_μακέτο την 04 Νοέμ 2021, 20:51, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
- Have you been to Samos ?
- Yes, I was one of the first.
- No, you have not been to Samos!
- Yes I have!
- Look, you are not here today to insult me.
Αν αυτό σήμαινε η φράση του Σαρτρ σε σχέση με το θεϊκό σχέδιο, θα ήταν καλή για καφενείο και δε θα τη θεωρούσε κανείς φιλοσοφία, έστω και για ανορθολογική σχολή.
Παρεμπιμπτόντως, ο ορισμός της ουσίας κατά τον Αριστοτέλη είναι η αρχή όλων των επιστημών, και προϋπόθεση κάθε επιστήμης και λογικής ανάλυσης.
Λυπαμαι που η φτωχια της σκεψης μου δεν μου επετρεψε να περιλαβω ολο το νοημα της φιλοσοφιας του σατρ σε μια προταση
Που διαφωνουμε;
εχω την εντυπωση πως οτι ειπε ηταν απλα μπουρδες και μοδα... αλλα οκ κατι σωστο μεσα στα λαθη θα ειπε
Καλησπερα.Τι,απο οσα ειπε,ειναι λαθος;
ΓΑΛΗ έγραψε: 09 Φεβ 2021, 16:09
Προσωπικώς, βρίσκω πολύ πιο γελοία -και σε κάποιο βαθμό επίσης γραφική- τη μεταξωτή θολούρα του σοβαροφανούς λόγου.
Λυπαμαι που η φτωχια της σκεψης μου δεν μου επετρεψε να περιλαβω ολο το νοημα της φιλοσοφιας του σατρ σε μια προταση
Που διαφωνουμε;
εχω την εντυπωση πως οτι ειπε ηταν απλα μπουρδες και μοδα... αλλα οκ κατι σωστο μεσα στα λαθη θα ειπε
Καλησπερα.Τι,απο οσα ειπε,ειναι λαθος;
σχεδον ολα αλλα δεν τα θυμαμαι συγκεκριμενα να στα πω τωρα παει καιρος που τα διαβασα αλλα η ερωμενη του η σιμον αν θυμαμαι
αλλα και αλλοι συγχρονοι αποδομησαν τους ισχυρισμους του
Σαν να λέμε υπάρχει η βαρύτητα χωρίς να χρειαστεί να υπάρχει πρώτα μάζα;
Τωρα το επιασα, νομιζα οτι αναφεροσουν στον μαρξ
Ουσιαστικα οι χριστιανοι η ο πλατωνας κ.α. λενε οτι πρωτα ηταν η ιδεα, στην περιπτωση του ανθρωπου η ψυχη που φυτευτηκε στο σωμα. Οι αλλοι λενε οτι το σωμα εφτιαξε την ψυχη, αρα την κανει οτι θελει.
Οποτε, λενε, ο καθενας ειναι ελευθερος να ζησει την ζωη που θελει χωρις να πρεπει να κινηθει υποχρεωτικα σε καποιο συγκεκριμενο πλαισιο αξιων και κανονων θρησκευτικων, πολιτικων, η φιλοσοφικων
Γαμιουνται λοιπον τα πλαισια, οι κανονες και οι αυθεντιες, προσωπικα μου φαινεται οκ.
Δεν θα το έλεγα σολιψισμό. Ο σολιψισμός προυποθέτει τη μη ύπαρξη της πραγματικότητας έξω από το υποκείμενο. Είναι κάτι μεταξύ εμπειρικού ιδεαλισμού και κονστρουκτιβισμού.
Δεν εστερνίζομαι πλήρως αυτή τη θεώρηση. Απλά ανά καιρούς χρησιμοποιώ αυτό το σκεπτικό ως κάποιου τύπου σωκρατική μαιευτική πάνω σε "αντικειμενικά" θεμελιωμένες βεβαιότητες που εγώ ο ίδιος αποδέχομαι.
κοιτα, αν το εμβαθύνουμε κιάλλο νομίζω εκεί καταλήγουν αυτες οι θέσεις
Ας πούμε και 2 λόγια για το σύστημα του Χέγκελ πριν μας λογοκρίνουν όπως ζητάει η μαυρη αντίδραση. Ο Χέγκελ είναι αντικειμενικός ιδεαλιστής, δηλαδή στο κύριο φιλοσοφικό ζήτημα θεωρεί πως η ύλη είναι δημιούργημα του πνεύματος. Αυτό τον κάνει ιδεαλιστή. Παρόλα αυτά δε θεωρεί πνεύμα το εγώ άρα δεν είναι ο υλικός κόσμος (και η κοινωνία) δημιούργημα του εγώ όπως οι υποκειμενικοί ιδεαλιστές.
Το πνεύμα ή απόλυτο πνεύμα ή απόλυτη Ιδέα κάνει ένα σάλτο μορτάλε* από τον κόσμο των ιδεών όπου μερικές ιδέες πραγματώνονται και δημιουργούν τον υλικό κόσμο. Στην πορεία της εξέλιξης φτάνουν σε ανώτερα στάδια, από το απλό στο σύνθετο, και πάει κάπως έτσι: φυσικό-χημικό-βιολογικό-κοινωνικό.
Και για στον Χέγκελ έχουμε κίνηση. Από τη μια έχουμε κατέλιξη της απόλυτης ιδέας σε επιμέρους ιδέες και στο πέρασμα τους στον υλικό κόσμο (δημιουργώντας τον) και απο κει και πέρα έχουμε ανέλιξη στη ιστορία της φύσης αλλά και φυσικά στην ανθρώπινη ιστορία. Το ανώτατο επίπεδο όμως είναι ανθρώπινη κοινωνία. Το ανώτατο όμως επίπεδο στην ανθρώπινη ιστορία είναι όταν ο άνθρωπος φτάσει στην φιλοσοφία, την ηθική τελείωση μέσω του κράτους και του νόμου. Σε αυτό το στάδιο η απόλυτη Ιδέα βρίσκει τον εαυτό της, ανακαλύπτει ποια είναι. Όχι μεμονομενα οι άνθρωποι Σούλα και κώτσος αλλά η ανθρωπότητα.
Οι νεοχεγκελιανοί 'εκαναν το λάθος να θεωρούν πως μόνο όσοι πιάνουν την χεγκελιανή φιλοσοφία, δηλαδή μια ελίτ (Σούλα και κώτσος) εκπληρώνουν τον σκοπό της ιστορίας. Το πλεμπαριό που δεν εστερνίζεται αυτή τη φιλοσοφία είναι προσκολυμένο και παγιδευμένο στην ύλη και δεν πάει σε ανώτερο επίπεδο.
*αυτός ο όρος, σάλτο μορτάλε, είναι δανεισμένος από τον μπακουνιν όσο αναφορά είτε τον θεό είτε την απόλυτη ιδέα που βρίσκονται σε απόλυτη μακαριότητα και "ξαφνικά" δεν τους αρκεί ο εαυτός τους και έρχονται στην υλική-φθαρτή πραγματικότητα, δηλαδή είτε πραγματώνονται είτε ενσαρκώνονται.
