ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΕΩΝ
Οι περισσότερες έρευνες πάνω στην αντισεισμική τεχνολογία προσπαθούν να διαχειριστούν καλύτερα την διαρροή των διατομών ώστε αυτές να γίνονται στο κατάλληλο μέρος την δοκού και να μην αστοχεί ο κόμβος. Βασικά βελτιώνουν την πλαστιμότητα της κατασκευής η οποία καλή πλαστιμότητα βασίζεται στις πολλές μικρές διαρροές και όχι στην δημιουργία μιας μεγάλη ρωγμής στην δοκό. Και φυσικά βελτιώνουν λανθασμένους υπολογισμούς του ικανοτικού κανονισμού που αντί να αστοχεί η δοκός αστοχούσαν οι κόμβοι με εκρηκτική διάτμηση.
Όλη η επιστήμη του πολιτικού μηχανικού, όλα τα papers στον κόσμο ασχολούνται πως να βελτιώσουν την πλαστιμότητα.
Η γνώμη μου μετά από έρευνα είναι ότι...
Η πλαστιμότητα δεν είναι αναντικατάστατη. Η πλαστιμότητα είναι ένας μηχανισμός για την καλύτερη διαχείριση της αστοχίας η οποία είναι προϊόν της παραμόρφωσης. Αδυνατώντας να ελέγξουμε την ανελαστική παραμόρφωση την διαχειριζόμαστε με τον μηχανισμό της πλαστιμότητας για καλύτερο αποτέλεσμα. Αν όμως ο σεισμός έχει πολύ μεγάλη διάρκεια και επιτάχυνση οι διαρροές γίνονται μεγάλες ρωγμές οι οποίες αν περάσουν το σημείο θραύσης τους και είναι πολλές πάνω στην δομή η δομή θα καταρρεύσει.
Συμπέρασμα
Η πλαστιμότητα δεν είναι η λύση στον αντισεισμικό σχεδιασμό αλλά η καλύτερη διαχείριση της αστοχίας πριν την κατάρρευση.
Η λύση στον αντισεισμικό σχεδιασμό ως προς τα προβλήματα που δημιουργεί ο σεισμός μπορεί να προέλθει μόνον όταν μπορέσουμε να ελέγξουμε την παραμόρφωση της κατασκευής δυναμικά μη επιτρέποντας στην κατασκευή ανελαστικές μετατοπίσεις. Αλλά για να το πετύχουμε αυτό δεν αρκούν οι διατομές. Χρειαζόμαστε άλλες δυνάμεις προερχόμενες έξωθεν της κατασκευής, χωρίς μάζα, οπότε και χωρίς αδράνεια, για να αντιμετωπίσουμε τις έξωθεν σεισμικές δυνάμεις. Αυτή την έξωθεν της κατασκευής δύναμη την αντλώ από το έδαφος με έναν μηχανισμό πάκτωσης, την μεταφέρω σε όλες τις ανώτατες παρειές των τοιχωμάτων οι οποίες έχουν πολυμορφικές κατόψεις, με την βοήθεια τενόντων άνευ συνάφειας ώστε να μου επιτραπεί να εφαρμόσω μερική προένταση μεταξύ του εδάφους και των διατομών της κατασκευής ώστε να σταματήσω δύο βασικές αιτίες που προκαλούν την παραμόρφωση, αυτή της αποκόλλησης της βάσης από το έδαφος και αυτή της κάμψης των κορμών των φερόντων στοιχείων.
Βασικά εξασκώ στα ανώτατα σημεία των παρειών των τοιχωμάτων μια δύναμη ευστάθειας προερχόμενη από το έδαφος ώστε να ισορροπήσω την στροφή και την κάμψη του κορμού του τοιχώματος που επιφέρει όλες τις αστοχίες στην κατασκευή.
Ο τένοντας είναι άνευ συνάφειας για τρις λόγους.
Γιατί ο μηχανισμός της συνάφειας δημιουργεί διατμητική αστοχία στο σκυρόδεμα επικάλυψης και χάνεται πρόορα η συνεργασία σκυροδέματος χάλυβα με ψαθυρά αποτελέσματα.
Για να αποφύγουμε την διατμητική αστοχία του σκυροδέματος επικάλυψης η οποία δημιουργείτε λόγο της υπέρ αντοχής του χάλυβα στον εφελκυσμό, ο οποίος γυρνά την αστοχία σε διατμητική μορφή πρέπει να καταργήσουμε στον κύριο οπλισμό των τοιχωμάτων τον μηχανισμό της συνάφειας και να τον αντικαταστήσουμε με κύριο οπλισμό άνευ συνάφειας.
2) Ο τέντας άνευ συνάφειας αλλάζει πολλά Πρώτον αλλάζει η περιοχή όπου εξασκούνται οι εντάσεις
Οι εντάσεις εξασκούνται τώρα στα ανώτατα άκρα των τοιχωμάτων
Οι εντάσεις δεν είναι πια διατμητικές αλλά είναι εντάσεις θλίψης τις οποίες οι προδιαγραφές αντοχής του σκυροδέματος λένε ότι το σκυρόδεμα μπορεί να τις παραλάβει. Δηλαδή το σκυρόδεμα τώρα αναλαμβάνει μόνο θλίψη και ο τένοντας μόνο εφελκυσμό.
Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη αντοχή της κατασκευής στο σεισμό, διότι δεν ακυρώνεται η δυναμική της κατασκευής λόγο της πρόωρης διατμητικής αστοχίας του σκυροδέματος.
Σημαίνει οικονομία στον χάλυβα διότι με αυτή την μέθοδο εξαντλεί τις ικανότητες που έχει σε εφελκυσμό.
3) Ο μηχανισμός της συνάφειας δημιουργεί μοχλοβραχίονα που σημαίνει ότι κατεβάζει πολλές ροπές στην βάση, δημιουργεί κρίσιμη περιοχή αστοχίας δηλαδή συγκέντρωση μεγάλων εντάσεων σε μια συγκεκριμένη περιοχή της διατομής, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει
ισομερισμός εντάσεων στην διατομή με ψαθυρά διατμητικά αποτελέσματα.
Ο προτεταμένος τένοντας άνευ συνάφειας πακτωμένος στο έδαφος καταργεί τον μοχλοβραχίονα, οπότε και την διατμητική αστοχία.
Το τοίχωμα πλέων δέχεται μόνο εντάσεις θλίψης, ουδεμία ένταση εφελκυσμού.
Τις εντάσεις εφελκυσμού τις εκτρέπει ο άνευ συνάφειας τένοντας μέσα στο έδαφος αφαιρώντας αυτές από τους κόμβους και τις διατομές.
Όσο για τις εντάσεις θλίψης και αυτές στο έδαφος μεταβιβάζονται, αρχικώς με την βοήθεια των διατομών των τοιχωμάτων και μετέπειτα με την βοήθεια των μηχανισμών πάκτωσης οι οποίοι τις μεταβιβάζουν στο βάθη της γης.
Χωρίς αποκόλληση του πέλματος βάσης και χωρίς κάμψη του κορμού του τοιχώματος δεν υφίσταται ροπή στους κόμβους οπότε η πλαστιμότητα είναι αχρείαστη αφού ελέγχουμε την μετατόπιση, οπότε την παραμόρφωση, οπότε την αστοχία. Ικανοτικός και πλαστιμότητα γιοκ.
