Γιατί κουράζεσαι; Η πατρίδα είναι η Μακεδονία, αλλά εδώ σημασία έχει ποιο είναι το γένος. Γένος μπορεί να είναι μόνο το ελληνικό, διότι οι Βυζαντινοί δεν έβλεπαν τους αρχαίους Μακεδόνες ως διακριτό γένος. Άρα ο Φίλιππος και ο Αλεξανδρος και η πατρίδα τους Μακεδονία εδώ εκπροσωπούν ολόκληρο το ελληνικό γένος.Σαββάτιος έγραψε: 12 Νοέμ 2024, 16:39Αφού προηγουμένως έκανε την σύνδεση του δεύτερου γένους με την πατρίδα του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου πρέπει να αποφασίσουμε ποιά είναι αυτή. Εγώ ξέρω πως:Pertinax έγραψε: 12 Νοέμ 2024, 15:41 (α) Δεν λέει "στους διαδόχους των αρχαίων Ρωμαίων και των αρχαίων [Ελλήνων] Μακεδόνων", αλλά "στους διαδόχους των δύο τούτων γενών" ("τούτοιν τοιν γενοίν τοις διαδόχοις"). Το πρώτο "γένος" είναι το αρχαίο ρωμαϊκό. Το δεύτερο "γένος" ποιο είναι; Μονάχα οι αρχαίοι Μακεδόνες ή όλοι οι αρχαίοι Έλληνες;Να βάλουμε και τον Ζαποτέκο να μας το τραγουδήσει. 99% αναφέρεται στη Μακεδονία και το δεύτερο γένος είναι αυτό των [Ελλήνων] Μακεδόνων. Υπάρχει και μια μικρή πιθανότητα να αναφέρεται στην Ελλάδα (εδάφη δυτικά του Νέστου) που συμπεριλάμβαναν την Μακεδονία στην οποία ανήκε η Θεσσαλονική. Τότε το δεύτερο γένος στο οποίο αναφέρθηκε ο Μανουήλ Παλαιολόγος ήταν οι Έλληνες και σε αυτή την περίπτωση ο Μανουήλ Παλαιολόγος αναφέρθηκε στη τοπική απώτερη καταγωγή των Ελλαδιτών Ρωμαίων (στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν οι Θεσσαλονικείς) από τους [αρχαίους] Έλληνες αλλά ειδικά για τους Θεσσαλονικείς.Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα, που έδιωξες τους βάρβαρους κι ελεύθερη είσαι τώρα
Όσο για την σοφιστεία:Έχω και για αυτή απάντηση: Ο Μανουήλ Παλαιολόγος αρχικά σε αυτό το σημείο απευθύνεται ξεκάθαρα στους Θεσσαλονικείς (άρα δεν εντάσσει τον εαυτό του):Γιατί πολεμούσαν μαζί. Δεν πολεμούσαν μονάχα οι Θεσσαλονικείς.και σε αυτούς που θα πολεμούσαν ο μη Θεσσαλονικέας Μανουήλ θα χανόταν (ως αμελητέος αριθμιτικά στο σύνολο) μέσα στο Θεσσαλονικιώτικο πλήθος. Τώρα είδες ποιός καταφεύγει σε σοφιστείες παραβλέποντας το πνεύμα;Μνημονευτέον ὑμῖν ἐστὶν ὅτι Ῥωμαῖοι ἐσμέν, ὅτι ἡ Φιλίππου καὶ Ἀλεξάνδρου ὑμῖν ὑπάρχει πατρὶς καὶ ὣς τούτοιν τοῖν γενοῖν τοῖς διαδόχοις (δηλαδή σε εσάς τους Θεσσαλονικείς...)
Το "αμελητέος αριθμητικά" μου θύμισε το "οι Αύσονες ευγενείς ήταν αμελητέοι αριθμητικά και χάνονταν στο σύνολο". Ατάκα με μεγάλο σουξέ σε αυτό το νήμα.
Ο λόγος ερμηνεύεται υπό το πρίσμα αυτού που τον εκφράζει. Λες ο Μανουήλ να θεωρούσε τον εαυτό του αμελητέα ποσότητα;