Σαββάτιος έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 13:14 Δεν μπορούμε να γράφουμε ανακρίβειες κατά το δοκούν.
Οι [αρχαίοι] Έλληνες δεν θεωρούσαν τους «Μυκηναίους» (Αχαιούς) συλλογικά γίγαντες. Θεωρούσαν κάποιους ήρωες/κάποια πρόσωπα «γίγαντες». Τους «Μυκηναίους» (Αχαιούς) για τους οποίους δίαβαζαν στον Όμηρο τους θεωρούσαν [αρχαίους] Έλληνες όπως αυτούς (προβολή της εθνοτικότητας στο παρελθόν).
γράφει ο Θουκιδίδες...
[2.68.3] Ο Αμφίλοχος, γιος του Αμφιάραου, μετά την επιστροφή του από την Τροία, δυσαρεστήθηκε με την κατάσταση του Άργους και ίδρυσε, στον Αμπρακικό κόλπο, το Άργος το Αμφιλοχικό και την υπόλοιπη Αμφιλοχία. Έδωσε στην νέα πόλη το όνομα της πατρίδας του. [2.68.4] Το Άργος αυτό ήταν η μεγαλύτερη πολιτεία της Αμφιλοχίας και είχε τους πλουσιότερους κατοίκους. [2.68.5] Μετά, όμως, από πολλές γενεές, οι κάτοικοι του Άργους, πιεζόμενοι από μεγάλες συμφορές, κάλεσαν τους γείτονές τους Αμπρακιώτες να έρθουν να συγκατοικήσουν μαζί τους.Από τους Αμπρακιώτες για πρώτη φορά έμαθαν την ελληνική γλώσσα που μιλούν και τώρα και εξελληνίστηκαν.
Εξού κι ο Θουκιδίδες ΔΕΝ θεωρεί τους Μυκηναίους (Αχαιούς, Αργίτες) αρχαίους Έλληνες και μας διευκρινίζει πως ήσαντε γλωσσικά εξελληνισμένοι...
Κάτσε τώρα να δεις πως θα γράψουν όλοι πως έκανε λάθος ο Θουκις και ναι μεν αλλά νάχαμεναλέγαμε και νάχουμεναπούμε...
Ρε μλκα ούτε τι διαβάζεις δεν καταλαβαίνεις
Και όλα αυτά,όχι γιατί δεν σέ κόβει,αλλά από την ανθελληνική καιλα σου
νάτα πάλι... αρχίσαμε το κυνήγι ανθελλήνων...
σύνελθε ρε... σείπα... θα σε κάμνω άνθρωπο... δεν την γλυτώνεις...
Νετο Γκουερινο έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 18:05
Μιας εποχής που γίγαντες ή άνθρωποι με υπεφυσικες ικανοτητες θεωρούταν οι κατασκευαστές των τειχών και των ακροπολεων,οι πολεμιστές ακόμα και οι μπουληδες σαν τον Ορέστη
Και αφού αυτοί ήταν αυτοί που περιγράφεις Ελλένηδες γίγαντες και οι ελληνόφωνοι ήταν άνθρωποι Ρωμαίοι ήταν δύο διαφορετικά πράγματα. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΙΣΗ!!!
Φίλε θα σε πω κάτι
Εγώ προσωπικά δεν καταλαβαίνω καν τι εννοείς τις περισσότερες φορές
Αυτά τα εθνοτικοι,εθνοτικά,νεοεθνιτικοι, νέονεοεθνοτικοι κτλ που λες συνέχεια εσύ και ο περτιναξ με ακούγονται αλαμπουρνεζικα
Τα διαβάσατε κάπου και κατουρηθηκατε από την χαρά σας χωρίς να ξέρετε καν τον λόγο
Ούτε καταλαβαίνω κάθε φορά τι εννοείς όταν γραφείς Ρωμαίοι
Ρωμαίοι = Ρωμιοί
Απλοϊκά: εθνότητα (και εθνοτικός ως επίθετο): ένας λαός
εθνος (και εθνικός ως επίθετο): ένας λαός όπως τους Αμερικάνους
εθνοτικό έθνος: ένας λαός όπως εμάς τους Έλληνες σήμερα
Κάποια άλλη απορία;
Νετο Γκουερινο έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 18:12
Για να τελειώνουμε
Καταλαβαίνεις ότι ο μόνος λόγος που ο Ορέστης θεωρούταν γίγαντας ήταν εξαιτίας της εποχής που ζούσε;
Ναι ή όχι;
Ο Ορέστης ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας. Άρα συμβολικό πρόσωπο. Προφανώς και η μυθοποίηση προϋποθέτει και χρονική απόσταση! Και ο μυθοποιημένος Διγενής είχε πεθάνει εδώ και αιώνες!
Άστο ρε φίλε
Σε ρωτάω συγκεκριμένα πράγματα και απαντάς σαν πολιτικός
Σε ρώτησα αν έχεις κάποιες απορίες να σου εξηγήσω. Που βλέπεις την πολιτική απάντηση; Δες αυτά που έγραψα στον Ζαποτέκο στην τελευταία του ανάρτηση προς εμένα.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Σαββάτιος την 16 Ιούλ 2024, 18:25, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Τέλος πάντων δεν χρειάζεται να το κουράζουμε άλλο
Θεωρω ότι εξήγησα επαρκεστατσ σε οποίον διαβάζει πως ότι έλεγαν οι Έλληνες της εποχής του Ηροδότου και του Παυσανία,για τους Έλληνες της μυκηναϊκής εποχής,τα ίδια έλεγαν και οι νεότεροι Έλληνες για τους αρχαιότερους από αυτούς
Εύκολη νικη
Ζαποτέκος έγραψε: 15 Ιούλ 2024, 10:11
7) Το "Αύσονες" των ελληνόφωνων Βυζαντινών αλλάζει νόημα ανάλογα με τον συγγραφέα που το χρησιμοποιεί. Στο έδειξα παραπάνω. Άλλοι κράτησαν μόνο την έννοια του αυτοκρατορικού γένους και το συνέδεσαν με την ελληνοφωνία και άλλοι ονόμαζαν έτσι τους δυτικούς λαούς και την λατινική γλώσσα. Κάθε φορά πρέπει να βλέπεις τι λέει η πηγή. Όταν το ακριτικό λέει για τον Διγενή Η μάνα του ήταν χριστιανή κι ο κύρης του ήταν Έλλην , καταλαβαίνεις πως δεν μπορεί οι Βυζαντινοί να θεωρούν προγόνους τους μουσουλμάνους ( "Έλληνες" ) . Όταν όμως ο πατριάρχης λέει Έλληνες όντες τω γένει, Ρωμαίους εαυτούς ονομάζoμεν, καί αληθώς γέ μήν , εκ γαρ της Νέας Ρώμης η παρωνυμία αύτη , καταλαβαίνεις πως θεωρούν τους αρχαίους Έλληνες προγόνους τους.
Για την προσφιλή σου διαστροφή του υπερρητορισμού '"Ελληνες":
Ο λατινόφωνος Λιουτπράνδος στην Ανταπόδοση (προσπαθούσα να θυμηθώ που το είχα διαβάσει) αποκαλεί το λαό του «Αύσονες», ενώ στη μάχη του Γαριλιανού διακρίνει μεταξύ «Γραικών» και «Λατίνων». Προφανώς και οι «Γραικοί» του Λιουτπράνδου είναι ένας λαός (εθνότητα). Θεωρείς ότι με αυτές τις αναφορές του Λιουτπράνδου ότι τα εθνώνυμα «Αύσονες» και «Λατίνοι» δεν έχουν χάσει την εθνοτική τους υπόσταση και άρα ο Λιουπράνδος θεωρεί τους αρχαίους Αύσονες και αρχαίους Λατίνους προγόνους του και άρα με τη λογική σου υπάρχουν ακόμη εθνοτικοί αρχαίοι Αύσονες και εθνοτικοί αρχαίοι Λατίνοι αφού συνεχίζουν να τα χρησιμοποιούν οι λατινόφωνοι λόγιοι της Ιταλίας (και αντίστοιχα με τη λογική σου αφού υπάρχουν στα κείμενα και ο λαός);
Ναι. Αν θεωρεί τους αρχαίους Αύσονες και Λατίνους προγόνους του, συνεχίζουν να υπάρχουν εθνοτικοί Αύσονες και Λατίνοι , και είναι αυτός ο λαός που τους επικαλείται σαν προγόνους του.
Έτσι και οι Βυζαντινοί , αφού αυτοαποκαλούνται Έλληνες και θεωρούν τους αρχαίους Έλληνες προγόνους τους , συνεχίζουν να υπάρχουν εθνοτικοί Έλληνες , και είναι αυτός ο λαός , δηλαδή οι Βυζαντινοί , που τους επικαλούνται σαν προγόνους τους.
… εις μικράς μεν ατυχίας ευρεθήσεται φίλος, εις μεγίστην δε και επιμένουσαν συμφοράν μηδείς σε πλανήση , φίλος ουκ έσται . ( Στρατηγικόν Κεκαυμένου )
taxalata xalasa έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 18:06
γράφει ο Θουκιδίδες...
[2.68.3] Ο Αμφίλοχος, γιος του Αμφιάραου, μετά την επιστροφή του από την Τροία, δυσαρεστήθηκε με την κατάσταση του Άργους και ίδρυσε, στον Αμπρακικό κόλπο, το Άργος το Αμφιλοχικό και την υπόλοιπη Αμφιλοχία. Έδωσε στην νέα πόλη το όνομα της πατρίδας του. [2.68.4] Το Άργος αυτό ήταν η μεγαλύτερη πολιτεία της Αμφιλοχίας και είχε τους πλουσιότερους κατοίκους. [2.68.5] Μετά, όμως, από πολλές γενεές, οι κάτοικοι του Άργους, πιεζόμενοι από μεγάλες συμφορές, κάλεσαν τους γείτονές τους Αμπρακιώτες να έρθουν να συγκατοικήσουν μαζί τους.Από τους Αμπρακιώτες για πρώτη φορά έμαθαν την ελληνική γλώσσα που μιλούν και τώρα και εξελληνίστηκαν.
Εξού κι ο Θουκιδίδες ΔΕΝ θεωρεί τους Μυκηναίους (Αχαιούς, Αργίτες) αρχαίους Έλληνες και μας διευκρινίζει πως ήσαντε γλωσσικά εξελληνισμένοι...
Κάτσε τώρα να δεις πως θα γράψουν όλοι πως έκανε λάθος ο Θουκις και ναι μεν αλλά νάχαμεναλέγαμε και νάχουμεναπούμε...
Ρε μλκα ούτε τι διαβάζεις δεν καταλαβαίνεις
Και όλα αυτά,όχι γιατί δεν σέ κόβει,αλλά από την ανθελληνική καιλα σου
νάτα πάλι... αρχίσαμε το κυνήγι ανθελλήνων...
σύνελθε ρε... σείπα... θα σε κάμνω άνθρωπο... δεν την γλυτώνεις...
Ξαναδιάβασε βρε ρεζίλι των τσάμηδων ποιους δεν θεωρεί Έλληνες ο Θουκυδίδης στο χωρίο που παραθέτεις
Αυτό μπορεί να το έχουμε συζητήσει εδώ και πριν δέκα χρόνια τουλάχιστον
Νετο Γκουερινο έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 18:25
Τέλος πάντων δεν χρειάζεται να το κουράζουμε άλλο
Θεωρω ότι εξήγησα επαρκεστατσ σε οποίον διαβάζει πως ότι έλεγαν οι Έλληνες της εποχής του Ηροδότου και του Παυσανία,για τους Έλληνες της μυκηναϊκής εποχής,τα ίδια έλεγαν και οι νεότεροι Έλληνες για τους αρχαιότερους από αυτούς
Εύκολη νικη
Γκουερίνο οι Έλληνες έλεγαν πράγματα για Μηκυναϊκά πρόσωπα όχι τους Μηκυναίους σαν λαό. Έτσι και οι Ρωμαίοι έλεγαν πράγματα για Ρωμαίους ως πρόσωπα. Έλεγαν όμως και τα πράγματα αυτά για όλους τους Έλληνες. Άρα οι Ρωμαίοι δεν ήταν Έλληνες. Δεν μπορείς να μυθοποιείς την εθνολογική συλλογικότητά σου! Θα έλεγες εσύ σήμερα ότι οι αόριστοι Έλληνες του παρελθόντος (όλοι όχι κάποιοι) ήταν γίγαντες;
Ζαποτέκος έγραψε: 15 Ιούλ 2024, 10:11
7) Το "Αύσονες" των ελληνόφωνων Βυζαντινών αλλάζει νόημα ανάλογα με τον συγγραφέα που το χρησιμοποιεί. Στο έδειξα παραπάνω. Άλλοι κράτησαν μόνο την έννοια του αυτοκρατορικού γένους και το συνέδεσαν με την ελληνοφωνία και άλλοι ονόμαζαν έτσι τους δυτικούς λαούς και την λατινική γλώσσα. Κάθε φορά πρέπει να βλέπεις τι λέει η πηγή. Όταν το ακριτικό λέει για τον Διγενή Η μάνα του ήταν χριστιανή κι ο κύρης του ήταν Έλλην , καταλαβαίνεις πως δεν μπορεί οι Βυζαντινοί να θεωρούν προγόνους τους μουσουλμάνους ( "Έλληνες" ) . Όταν όμως ο πατριάρχης λέει Έλληνες όντες τω γένει, Ρωμαίους εαυτούς ονομάζoμεν, καί αληθώς γέ μήν , εκ γαρ της Νέας Ρώμης η παρωνυμία αύτη , καταλαβαίνεις πως θεωρούν τους αρχαίους Έλληνες προγόνους τους.
Για την προσφιλή σου διαστροφή του υπερρητορισμού '"Ελληνες":
Ο λατινόφωνος Λιουτπράνδος στην Ανταπόδοση (προσπαθούσα να θυμηθώ που το είχα διαβάσει) αποκαλεί το λαό του «Αύσονες», ενώ στη μάχη του Γαριλιανού διακρίνει μεταξύ «Γραικών» και «Λατίνων». Προφανώς και οι «Γραικοί» του Λιουτπράνδου είναι ένας λαός (εθνότητα). Θεωρείς ότι με αυτές τις αναφορές του Λιουτπράνδου ότι τα εθνώνυμα «Αύσονες» και «Λατίνοι» δεν έχουν χάσει την εθνοτική τους υπόσταση και άρα ο Λιουπράνδος θεωρεί τους αρχαίους Αύσονες και αρχαίους Λατίνους προγόνους του και άρα με τη λογική σου υπάρχουν ακόμη εθνοτικοί αρχαίοι Αύσονες και εθνοτικοί αρχαίοι Λατίνοι αφού συνεχίζουν να τα χρησιμοποιούν οι λατινόφωνοι λόγιοι της Ιταλίας (και αντίστοιχα με τη λογική σου αφού υπάρχουν στα κείμενα και ο λαός);
Ναι. Αν θεωρεί τους αρχαίους Αύσονες και Λατίνους προγόνους του, συνεχίζουν να υπάρχουν εθνοτικοί Αύσονες και Λατίνοι , και είναι αυτός ο λαός που τους επικαλείται σαν προγόνους του.
Έτσι και οι Βυζαντινοί , αφού αυτοαποκαλούνται Έλληνες και θεωρούν τους αρχαίους Έλληνες προγόνους τους , συνεχίζουν να υπάρχουν εθνοτικοί Έλληνες , και είναι αυτός ο λαός , δηλαδή οι Βυζαντινοί , που τους επικαλούνται σαν προγόνους τους.
Ζαποτέκο τους Έλληνες ως συλλογικούς προγόνους υιοθετούν μόνο ο Θεόδωρος Λάσκαρης Β΄, ο Πατριάρχης Ιωσήφ και οι Ουνιτοπαγανιστές. Οι Χρονογραφίες άλλα λένε. Περίμενε εσύ λες ότι υπάρχουν εθνοτικοί Αύσονες και Λατίνοι στην Μεσαιωνική Ιταλία;
Θέλεις να το πεις σε κανένα μεσαιωνολόγο να δούμε τι θα σου πει;
Νετο Γκουερινο έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 18:14
Ρε μλκα ούτε τι διαβάζεις δεν καταλαβαίνεις
Και όλα αυτά,όχι γιατί δεν σέ κόβει,αλλά από την ανθελληνική καιλα σου
νάτα πάλι... αρχίσαμε το κυνήγι ανθελλήνων...
σύνελθε ρε... σείπα... θα σε κάμνω άνθρωπο... δεν την γλυτώνεις...
Ξαναδιάβασε βρε ρεζίλι των τσάμηδων ποιους δεν θεωρεί Έλληνες ο Θουκυδίδης στο χωρίο που παραθέτεις
Αυτό μπορεί να το έχουμε συζητήσει εδώ και πριν δέκα χρόνια τουλάχιστον
δεν ειμαι τσάμης... κι αν ημουνα δεν θα χα πρόβλημα... αλλά δεν ειμαι... Ρωμαίος είμαι... με χαρτιά... όχι λάθρο σαν κάτι άλλους...
πριν δεκα χρονια ησασταν ανωριμοι και συζητάγατε μαλακιες...
Σαββάτιος έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 18:13
Και αφού αυτοί ήταν αυτοί που περιγράφεις Ελλένηδες γίγαντες και οι ελληνόφωνοι ήταν άνθρωποι Ρωμαίοι ήταν δύο διαφορετικά πράγματα. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΙΣΗ!!!
Φίλε θα σε πω κάτι
Εγώ προσωπικά δεν καταλαβαίνω καν τι εννοείς τις περισσότερες φορές
Αυτά τα εθνοτικοι,εθνοτικά,νεοεθνιτικοι, νέονεοεθνοτικοι κτλ που λες συνέχεια εσύ και ο περτιναξ με ακούγονται αλαμπουρνεζικα
Τα διαβάσατε κάπου και κατουρηθηκατε από την χαρά σας χωρίς να ξέρετε καν τον λόγο
Ούτε καταλαβαίνω κάθε φορά τι εννοείς όταν γραφείς Ρωμαίοι
εθνοτικό έθνος
Δεν το κάνω για να γελοιοποιησω την συζήτηση, πραγματικά γέλασα, νασαι καλα παντως
σύνελθε ρε... σείπα... θα σε κάμνω άνθρωπο... δεν την γλυτώνεις...
Ξαναδιάβασε βρε ρεζίλι των τσάμηδων ποιους δεν θεωρεί Έλληνες ο Θουκυδίδης στο χωρίο που παραθέτεις
Αυτό μπορεί να το έχουμε συζητήσει εδώ και πριν δέκα χρόνια τουλάχιστον
δεν ειμαι τσάμης... κι αν ημουνα δεν θα χα πρόβλημα... αλλά δεν ειμαι... Ρωμαίος είμαι... με χαρτιά... όχι λάθρο σαν κάτι άλλους...
πριν δεκα χρονια ησασταν ανωριμοι και συζητάγατε μαλακιες...
Διαβασε ξανά ρε συ τι λέει ο Θουκυδίδης και άσε τις μαλακίες
Και μην χαλάς το συγκεκριμένο νήμα με παπαριες
Σαββάτιος έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 13:14 Δεν μπορούμε να γράφουμε ανακρίβειες κατά το δοκούν.
Οι [αρχαίοι] Έλληνες δεν θεωρούσαν τους «Μυκηναίους» (Αχαιούς) συλλογικά γίγαντες. Θεωρούσαν κάποιους ήρωες/κάποια πρόσωπα «γίγαντες». Τους «Μυκηναίους» (Αχαιούς) για τους οποίους δίαβαζαν στον Όμηρο τους θεωρούσαν [αρχαίους] Έλληνες όπως αυτούς (προβολή της εθνοτικότητας στο παρελθόν).
γράφει ο Θουκιδίδες...
[2.68.3] Ο Αμφίλοχος, γιος του Αμφιάραου, μετά την επιστροφή του από την Τροία, δυσαρεστήθηκε με την κατάσταση του Άργους και ίδρυσε, στον Αμπρακικό κόλπο, το Άργος το Αμφιλοχικό και την υπόλοιπη Αμφιλοχία. Έδωσε στην νέα πόλη το όνομα της πατρίδας του. [2.68.4] Το Άργος αυτό ήταν η μεγαλύτερη πολιτεία της Αμφιλοχίας και είχε τους πλουσιότερους κατοίκους. [2.68.5] Μετά, όμως, από πολλές γενεές, οι κάτοικοι του Άργους, πιεζόμενοι από μεγάλες συμφορές, κάλεσαν τους γείτονές τους Αμπρακιώτες να έρθουν να συγκατοικήσουν μαζί τους.Από τους Αμπρακιώτες για πρώτη φορά έμαθαν την ελληνική γλώσσα που μιλούν και τώρα και εξελληνίστηκαν.
Εξού κι ο Θουκιδίδες ΔΕΝ θεωρεί τους Μυκηναίους (Αχαιούς, Αργίτες) αρχαίους Έλληνες και μας διευκρινίζει πως ήσαντε γλωσσικά εξελληνισμένοι...
Κάτσε τώρα να δεις πως θα γράψουν όλοι πως έκανε λάθος ο Θουκις και ναι μεν αλλά νάχαμεναλέγαμε και νάχουμεναπούμε...
Εδώ λέει το Άργος το Αμφιλοχικό
Δεν κατάλαβες καλά το μέγεθος της βλακείας του. Νομίζει πως οι Αμφιλόχιοι εξελληνίστηκαν απ' τους Αμπρακιώτες την Μυκηναϊκή Περίοδο ( γι' αυτό και μιλάει για γλωσσικά εξελληνισμένους Μυκηναίους ) . Ενώ αυτοί εξελληνίστηκαν την αρχαϊκή εποχή απ' τους Αμπρακιώτες , οι οποίοι ήταν άποικοι Κορινθίων. Αυτό το Μετά, όμως, από πολλές γενεές
το προσπερνάει ο σκυπεταροκατσίβελος .
Του το έχω εξηγήσει. Οι Προ-Αμφιλόχιοι δεν γνωρίζουμε τι ήταν * . Πήγαν οι Μυκηναίοι του Αμφίλοχου και τους έδωσαν το όνομα ( Αμφιλόχιοι ) , αλλά όχι και την διάλεκτο.
* Ο Θούκυ θεωρεί και τους Ηπειρώτες βάρβαρους και τους Ευρυτάνες ( αιτωλικό φύλο ) καθυστερημένους. Ίσως οι Προ-Αμφιλόχιοι μιλούσαν ηπειρωτική διάλεκτο που δεν άρεσε στους αττικιστές. Μέχρι την εποχή του Στράβωνα οι Ηπειρώτες καλούνται βάρβαροι .
… εις μικράς μεν ατυχίας ευρεθήσεται φίλος, εις μεγίστην δε και επιμένουσαν συμφοράν μηδείς σε πλανήση , φίλος ουκ έσται . ( Στρατηγικόν Κεκαυμένου )
Σαββάτιος έγραψε: 16 Ιούλ 2024, 17:51
Για την προσφιλή σου διαστροφή του υπερρητορισμού '"Ελληνες":
Ο λατινόφωνος Λιουτπράνδος στην Ανταπόδοση (προσπαθούσα να θυμηθώ που το είχα διαβάσει) αποκαλεί το λαό του «Αύσονες», ενώ στη μάχη του Γαριλιανού διακρίνει μεταξύ «Γραικών» και «Λατίνων». Προφανώς και οι «Γραικοί» του Λιουτπράνδου είναι ένας λαός (εθνότητα). Θεωρείς ότι με αυτές τις αναφορές του Λιουτπράνδου ότι τα εθνώνυμα «Αύσονες» και «Λατίνοι» δεν έχουν χάσει την εθνοτική τους υπόσταση και άρα ο Λιουπράνδος θεωρεί τους αρχαίους Αύσονες και αρχαίους Λατίνους προγόνους του και άρα με τη λογική σου υπάρχουν ακόμη εθνοτικοί αρχαίοι Αύσονες και εθνοτικοί αρχαίοι Λατίνοι αφού συνεχίζουν να τα χρησιμοποιούν οι λατινόφωνοι λόγιοι της Ιταλίας (και αντίστοιχα με τη λογική σου αφού υπάρχουν στα κείμενα και ο λαός);
Ναι. Αν θεωρεί τους αρχαίους Αύσονες και Λατίνους προγόνους του, συνεχίζουν να υπάρχουν εθνοτικοί Αύσονες και Λατίνοι , και είναι αυτός ο λαός που τους επικαλείται σαν προγόνους του.
Έτσι και οι Βυζαντινοί , αφού αυτοαποκαλούνται Έλληνες και θεωρούν τους αρχαίους Έλληνες προγόνους τους , συνεχίζουν να υπάρχουν εθνοτικοί Έλληνες , και είναι αυτός ο λαός , δηλαδή οι Βυζαντινοί , που τους επικαλούνται σαν προγόνους τους.
Ζαποτέκο τους Έλληνες ως συλλογικούς προγόνους υιοθετούν μόνο ο Θεόδωρος Λάσκαρης Β΄, ο Πατριάρχης Ιωσήφ και οι Ουνιτοπαγανιστές. Οι Χρονογραφίες άλλα λένε. Περίμενε εσύ λες ότι υπάρχουν εθνοτικοί Αύσονες και Λατίνοι στην Μεσαιωνική Ιταλία;
Θέλεις να το πεις σε κανένα μεσαιωνολόγο να δούμε τι θα σου πει;
Εγώ σου είπα πως αν υπάρχει λαός που θεωρεί τους Αύσονες και τους Ιταλούς προγόνους του και αυτοπροσδιορίζεται έτσι , τότε ναι , υπάρχουν εθνοτικοί Αύσονες/Λατίνοι.
Τι λένε οι Χρονογραφίες δηλαδή ; Ας πούμε ο Γεώργιος Μοναχός λέει πως ο Κωνστάντιος Χλωρός έγινε βασιλιάς Ρωμαίων και Ελλήνων : Μετὰ δὲ ∆ιοκλητιανὸν καὶ Μαξιμιανὸν τὸν Ἑρκούλιον ἐβασίλευσε κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους Ῥωμαίων καὶ Ἑλλήνων Κωνστάντιος ὁ Χλωρὸς ὁ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου πατὴρ, ὃς ἐξ Ἑλένης αὐτῷ ἐγεννήθη περὶ τὴν τῆς ∆ακίας πόλιν.
Και με την εγκαθίδρυση του χριστιανισμού : πεπαυμένης τῶν εἰδώλων τῆς πλάνης, τῆς ἀγνοίας ὁ ζόφος ἐληλαμένος, τοῦ φωτὸς τῆς γνώσεως αἱ ἀκτῖνες τὴν οἰκουμένην ἐμπλήσασαι, Ἕλληνές τε καὶ Ῥωμαῖοι καὶ Βάρβαροι τὸν ἐσταυρωμένον θεολογοῦντες καὶ ἀντὶ τῶν πολλῶν καὶ ψευδωνύμων θεῶν τῇ Τριάδι μόνῃ λατρεύοντες, τὰ δὲ τῶν δαιμόνων τεμένη ἄρδην ἀπολλύοντες·
… εις μικράς μεν ατυχίας ευρεθήσεται φίλος, εις μεγίστην δε και επιμένουσαν συμφοράν μηδείς σε πλανήση , φίλος ουκ έσται . ( Στρατηγικόν Κεκαυμένου )