Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

[raffaello]

«Συμβουλευτικός πρός Θεσσαλονικεῖς» λόγος του Μανουήλ Παλαιολόγου, ~1383/1387

«Να θυμάστε ότι είμαστε Ρωμαίοι, ότι πατρίδα σας είναι αυτή του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου και του γένους αυτών οι διάδοχοι στους οποίους ο κλήρος έλαχε επί μακρόν διαρκώς.»

«Μνημονευτέον ὑμίν ἐστίν ὄτι Ῥωμαῖοι ἔσμεν, ὄτι ἡ Φιλίππου καί Ἀλεξάνδρου ὑμίν ὑπάρχει πατρίς καί ὡς τούτοιν τοῖν γενοῖν τοῖς διαδόχοις ὥσπερ τοῖς κλῆρος ἔλαχε κατίων ἐπί μακροῦ διαρκής.»

"Στους διαδόχους των δύο τούτων γενών (Ρωμαίων και Ελλήνων)".

Ο Μανουήλ διατυπώνει την ιδέα της διπλής αρχαίας καταγωγής που ήταν η επικρατούσα την εποχή των Παλαιολόγων.

H δυϊκή "τούτοιν τοῖν γενοῖν" πηγαίνει στους αμέσους προηγούμενους: τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο. Δεν υπάρχει αλλό ζευγάρι στην πρόταση για να αναφέρεται η δυϊκή. Των γενών [δυϊκή] τούτων [των δύο]. Οπότε στο συγκεκριμένο αναφέρεται μόνο στο γένος του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου.

Αλλά χωρία, όπως σχολιάσθηκε, και ειδικά στην Παλαιολόγια, αναφέρουν είτε από Ελληνικό γένος είτε και από τα δύο. Πιο λίγες είναι οι αναφορές εκείνη την περίοδο μόνο από Ρωμαίους. Οι πατρώοι Ρωμαίοι της Φιλιππούπολης του Ακροπολίτη π.χ.

[Pertinax]

H δυϊκή "τούτοιν τοῖν γενοῖν" πηγαίνει στους αμέσους προηγούμενους: τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο. Δεν υπάρχει αλλό ζευγάρι στην πρόταση για να αναφέρεται η δυϊκή. Των γενών [δυϊκή] τούτων [των δύο]. Οπότε στο συγκεκριμένο αναφέρεται μόνο στο γένος του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου.

Αν αναφερόταν μόνο στο (ελληνικό) γένος του Φιλίππου και του Αλέξανδρου θα έλεγε "είμαστε διάδοχοι του γένους τούτων". Όχι "των γενών". Το άλλο γένος (οι αρχαίοι Ρωμαίοι) υπονοείται στη δήλωση "είμαστε Ρωμαίοι".

Κοίτα πώς το μεταφράζει ο Απόστολος Βακαλόπουλος (Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Α'. σ. 211 & 214)

[Pertinax]

Αλλά χωρία, όπως σχολιάσθηκε, και ειδικά στην Παλαιολόγια, αναφέρουν είτε από Ελληνικό γένος είτε και από τα δύο. Πιο λίγες είναι οι αναφορές εκείνη την περίοδο μόνο από Ρωμαίους. Οι πατρώοι Ρωμαίοι της Φιλιππούπολης του Ακροπολίτη π.χ.

Oι δηλώσεις "είμαστε γένος Ρωμαίων" (σκέτο) είναι πάρα πολλές. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν παραπέμπουν σε καταγωγή από τους αρχαίους Ρωμαίους, αλλά σημαίνουν απλώς "γένος Βυζαντινών". Π.χ. όταν ο Ακροπολίτης χαρακτηρίζει τους ελληνόφωνους κατοίκους του Μελένικου "καθαρούς το γένος Ρωμαίους" δεν υπονοεί πουθενά ότι κατάγονταν από τους αρχαίους Ρωμαίους. Άλλωστε ο ίδιος, σε άλλο έργο, είχε ισχυριστεί ότι οι Ρωμαίοι της Νέας Ρώμης λέγονταν παλιότερα Γραικοί.

Το Μελένικο το είχαν πάρει οι Βούλγαροι και στο χωρίο αυτό ο Νικόλαος Μαγκλαβίτης παροτρύνει τους κατοίκους να ταχθούν με το μέρος του βασιλέα των Ρωμαίων (του Ιωάννη Βατάτζη της Νίκαιας) με τα εξής επιχειρήματα:

(1) το Μελένικο ανήκε στη ρωμαϊκή βασιλεία πριν το πάρουν παράνομα οι Βούλγαροι (ὅ τε γὰρ ἡμέτερος χῶρος τῇ τῶν Ῥωμαίων προσήκει
ἀρχῇ)

(2) επιπλέον η απώτερη καταγωγή τους ήταν από τη Φιλιππούπολη και ήταν καθαροί το γένος Ρωμαίοι, δηλαδή δεν ήταν Βούλγαροι (ἡμεῖς δὲ πάντες καὶ ἐκ Φιλιππουπόλεως ὁρμώμεθα, καθαροὶ τὸ γένος Ῥωμαῖοι)

(3) ακόμη όμως και αν δεν ήταν εθνοτικά Ρωμαίοι, αλλά Βούλγαροι, και πάλι η πόλη τους θα ανήκε δικαιωματικά στο βασιλέα των Ρωμαίων (ἄλλως τε καὶ ὁ τῶν Ῥωμαίων βασιλεὺς ἀληθῶς καὶ ἐν ἡμῖν δικαιοῦται, καὶ εἰ Βουλγάροις προσήκοιμεν)

[raffaello]

H δυϊκή "τούτοιν τοῖν γενοῖν" πηγαίνει στους αμέσους προηγούμενους: τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο. Δεν υπάρχει αλλό ζευγάρι στην πρόταση για να αναφέρεται η δυϊκή. Των γενών [δυϊκή] τούτων [των δύο]. Οπότε στο συγκεκριμένο αναφέρεται μόνο στο γένος του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου.

Αν αναφερόταν μόνο στο (ελληνικό) γένος του Φιλίππου και του Αλέξανδρου θα έλεγε "είμαστε διάδοχοι του γένους τούτων". Όχι "των γενών". Το άλλο γένος (οι αρχαίοι Ρωμαίοι) υπονοείται στη δήλωση "είμαστε Ρωμαίοι".

Κοίτα πώς το μεταφράζει ο Απόστολος Βακαλόπουλος (Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Α'. σ. 211 & 214)

Μα δεν είναι "των γενών" η μετάφραση του "τούτοιν τοῖν γενοῖν". Το "τούτοιν" - "τούτων των δύο" - πάει στον Φίλιππο και το Αλέξανδρο αμέσως πριν στην ίδια πρόταση. Αυτή είναι η σημασία του δυϊκού. Δεν χρησιμποιείται ο δυϊκός αριθμός χωρίς να υπάρχει συντακτικός λόγος. Και ο μόνος δυϊκός συντακτικός λόγος στην πρόταση που αναφέρει υμίν (εσείς), σε αντίθεση με το εσμέν Ρωμαίοι (είμαστε) της προηγούμενης, είναι το ζευγάρι του Φιλίππου και του Αλέξανδρου. Και για αυτό συνεχίζει επίσης με δυϊκό του γένους, "τοῖν γενοῖν", διότι αυτό είναι το συντακτικά σωστό. Διαφωνώ με την απόδοση που κάνει ο Βακαλόπουλος, και αν υπάρχει κάποιος επαΐων ας εκφέρει μία άποψη.

[raffaello]

Αλλά χωρία, όπως σχολιάσθηκε, και ειδικά στην Παλαιολόγια, αναφέρουν είτε από Ελληνικό γένος είτε και από τα δύο. Πιο λίγες είναι οι αναφορές εκείνη την περίοδο μόνο από Ρωμαίους. Οι πατρώοι Ρωμαίοι της Φιλιππούπολης του Ακροπολίτη π.χ.

Oι δηλώσεις "είμαστε γένος Ρωμαίων" (σκέτο) είναι πάρα πολλές. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν παραπέμπουν σε καταγωγή από τους αρχαίους Ρωμαίους, αλλά σημαίνουν απλώς "γένος Βυζαντινών". Π.χ. όταν ο Ακροπολίτης χαρακτηρίζει τους ελληνόφωνους κατοίκους του Μελένικου "καθαρούς το γένος Ρωμαίους" δεν υπονοεί πουθενά ότι κατάγονταν από τους αρχαίους Ρωμαίους. Άλλωστε ο ίδιος, σε άλλο έργο, είχε ισχυριστεί ότι οι Ρωμαίοι της Νέας Ρώμης λέγονταν παλιότερα Γραικοί.

Το Μελένικο το είχαν πάρει οι Βούλγαροι και στο χωρίο αυτό ο Νικόλαος Μαγκλαβίτης παροτρύνει τους κατοίκους να ταχθούν με το μέρος του βασιλέα των Ρωμαίων (του Ιωάννη Βατάτζη της Νίκαιας) με τα εξής επιχειρήματα:

(1) το Μελένικο ανήκε στη ρωμαϊκή βασιλεία πριν το πάρουν παράνομα οι Βούλγαροι (ὅ τε γὰρ ἡμέτερος χῶρος τῇ τῶν Ῥωμαίων προσήκει
ἀρχῇ)

(2) επιπλέον η απώτερη καταγωγή τους ήταν από τη Φιλιππούπολη και ήταν καθαροί το γένος Ρωμαίοι, δηλαδή δεν ήταν Βούλγαροι (ἡμεῖς δὲ πάντες καὶ ἐκ Φιλιππουπόλεως ὁρμώμεθα, καθαροὶ τὸ γένος Ῥωμαῖοι)

(3) ακόμη όμως και αν δεν ήταν εθνοτικά Ρωμαίοι, αλλά Βούλγαροι, και πάλι η πόλη τους θα ανήκε δικαιωματικά στο βασιλέα των Ρωμαίων (ἄλλως τε καὶ ὁ τῶν Ῥωμαίων βασιλεὺς ἀληθῶς καὶ ἐν ἡμῖν δικαιοῦται, καὶ εἰ Βουλγάροις προσήκοιμεν)

Ο Ακροπολίτης δεν λέει στο γνωστό χωρίο ότι "οι Ρωμαίοι της Νέας Ρώμης λέγονταν παλιότερα Γραικοί.". Λέει ότι ήταν Γραικοί και πήραν το όνομα Ρωμαίοι από την Νέα Ρώμη:
«ἵνα ἐξ οὕτω μεγίστων πόλεων κοινὸν ἐχουσῶν τοὔνομα Ῥωμαῖοι πάντες κατονομάζοιντο». Δηλαδή παραδέχεται - σε αυτό το χωρίο - μόνον γραικική καταγωγή και μόνον όνομα Ρωμαίοι.

Στο χωρίο για την Φιλιππούπολη που ακριβώς αποκλείονται οι αρχαίοι Ρωμαίοι; Που ακριβώς λέει ότι οι καθαροί Ρωμαίοι είναι κάποιοι άλλοι, νέοι Ρωμαίοι;

[raffaello]

H δυϊκή "τούτοιν τοῖν γενοῖν" πηγαίνει στους αμέσους προηγούμενους: τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο. Δεν υπάρχει αλλό ζευγάρι στην πρόταση για να αναφέρεται η δυϊκή. Των γενών [δυϊκή] τούτων [των δύο]. Οπότε στο συγκεκριμένο αναφέρεται μόνο στο γένος του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου.

Αν αναφερόταν μόνο στο (ελληνικό) γένος του Φιλίππου και του Αλέξανδρου θα έλεγε "είμαστε διάδοχοι του γένους τούτων". Όχι "των γενών". Το άλλο γένος (οι αρχαίοι Ρωμαίοι) υπονοείται στη δήλωση "είμαστε Ρωμαίοι".

Κοίτα πώς το μεταφράζει ο Απόστολος Βακαλόπουλος (Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Α'. σ. 211 & 214)

Μα δεν είναι "των γενών" η μετάφραση του "τούτοιν τοῖν γενοῖν". Το "τούτοιν" - "τούτων των δύο" - πάει στον Φίλιππο και το Αλέξανδρο αμέσως πριν στην ίδια πρόταση. Αυτή είναι η σημασία του δυϊκού. Δεν χρησιμποιείται ο δυϊκός αριθμός χωρίς να υπάρχει συντακτικός λόγος. Και ο μόνος δυϊκός συντακτικός λόγος στην πρόταση είναι το ζευγάρι του Φιλίππου και του Αλέξανδρου. Και για αυτό συνεχίζει επίσης με δυϊκό "τοῖν γενοῖν", διότι αυτό είναι το συντακτικά σωστό. Διαφωνώ με την απόδοση που κάνει ο Βακαλόπουλος, και αν υπάρχει κάποιος επαΐων ας εκφέρει μία άποψη.

[Pertinax]

Ο Ακροπολίτης δεν λέει στο γνωστό χωρίο ότι "οι Ρωμαίοι της Νέας Ρώμης λέγονταν παλιότερα Γραικοί.". Λέει ότι ήταν Γραικοί και πήραν το όνομα Ρωμαίοι από την Νέα Ρώμη:
«ἵνα ἐξ οὕτω μεγίστων πόλεων κοινὸν ἐχουσῶν τοὔνομα Ῥωμαῖοι πάντες κατονομάζοιντο». Δηλαδή παραδέχεται - σε αυτό το χωρίο - μόνον γραικική καταγωγή και μόνον όνομα Ρωμαίοι.

H διαφορά ποιά είναι;

Στο χωρίο για την Φιλιππούπολη που ακριβώς αποκλείονται οι αρχαίοι Ρωμαίοι; Που ακριβώς λέει ότι οι καθαροί Ρωμαίοι είναι κάποιοι άλλοι, νέοι Ρωμαίοι;

Δεν το λέει, αλλά η δημηγορία του Μαγκλαβίτη πιθανώς είναι δημιούργημα του Ακροπολίτη (δεν γνωρίζω αν υπάρχει σε άλλη πηγή) και ο Ακροπολίτης έχει δηλώσει αλλού ότι οι νυν Ρωμαίοι (του Βυζαντίου) είναι οι πρώην Γραικοί. Εσύ πώς συμπεραίνεις ότι ένας ελληνόφωνος πληθυσμός του Μελένικου και της Φιλιππούπολης επικαλείται καταγωγή (και μάλιστα αποκλειστική) από τους αρχαίους Ρωμαίους;

[raffaello]

Ο Ακροπολίτης δεν λέει στο γνωστό χωρίο ότι "οι Ρωμαίοι της Νέας Ρώμης λέγονταν παλιότερα Γραικοί.". Λέει ότι ήταν Γραικοί και πήραν το όνομα Ρωμαίοι από την Νέα Ρώμη:
«ἵνα ἐξ οὕτω μεγίστων πόλεων κοινὸν ἐχουσῶν τοὔνομα Ῥωμαῖοι πάντες κατονομάζοιντο». Δηλαδή παραδέχεται - σε αυτό το χωρίο - μόνον γραικική καταγωγή και μόνον όνομα Ρωμαίοι.

H διαφορά ποιά είναι;

Στο χωρίο για την Φιλιππούπολη που ακριβώς αποκλείονται οι αρχαίοι Ρωμαίοι; Που ακριβώς λέει ότι οι καθαροί Ρωμαίοι είναι κάποιοι άλλοι, νέοι Ρωμαίοι;

Δεν το λέει, αλλά η δημηγορία του Μαγκλαβίτη πιθανώς είναι δημιούργημα του Ακροπολίτη (δεν γνωρίζω αν υπάρχει σε άλλη πηγή) και ο Ακροπολίτης έχει δηλώσει αλλού ότι οι νυν Ρωμαίοι (του Βυζαντίου) είναι οι πρώην Γραικοί. Εσύ πώς συμπεραίνεις ότι ένας ελληνόφωνος πληθυσμός του Μελένικου και της Φιλιππούπολης επικαλείται καταγωγή (και μάλιστα αποκλειστική) από τους αρχαίους Ρωμαίους;

H διαφορά είναι ότι δεν "λέγονταν" Γραικοί αλλά *ήταν* Γραικοί.

Άμα δεν διεκρυνίζεται αλλιώς γιατί όχι; Άλλωστε οι «πατρώοι Ρωμαίοι» είναι σε πολλά σημεία στην ελληνόφωνη Γραμματεία της Αυτοκρατορίας. Και με αυτούς εννοούνται οι Ρωμαίοι της Ρώμης. Γιατί το χωρίο να είναι διαφορετικό;
Με αυτά επαναλαμβανεται το dependency των βυζαντινών στο παρελθόν τους. Το οποίο αποτελούσε χαρακτηριστική συνιστώσα της ταυτότητάς τους.

[Pertinax]

H διαφορά είναι ότι δεν "λέγονταν" Γραικοί αλλά *ήταν* Γραικοί.

Ok

Άμα δεν διεκρυνίζεται αλλιώς γιατί όχι; Άλλωστε οι «πατρώοι Ρωμαίοι» είναι σε πολλά σημεία στην ελληνόφωνη Γραμματεία της Αυτοκρατορίας. Και με αυτούς εννοούνται οι Ρωμαίοι της Ρώμης. Γιατί το χωρίο να είναι διαφορετικό;
Με αυτά επαναλαμβανεται το dependency των βυζαντινών στο παρελθόν τους. Το οποίο αποτελούσε χαρακτηριστική συνιστώσα της ταυτότητάς τους.

Υπάρχουν όμως και αυτοί της νέας Ρώμης. Εσύ παρέθεσες το σχετικό απόσπασμα του Ακροπολίτη. Δηλαδή στα παρακάτω χωρία το γένος των Ρωμαίων παραπέμπει σε αρχαιορωμαϊκή καταγωγή;

τὸ τῶν ̔Ρωμαίων γένος θαυμάζεταί τε καὶ τιμᾶται παρὰ πᾶσιν [για τη γνώση των όντων/τις επιστήμες]
(Συνεχιστής Θεοφάνους)

Ρωμαιογενήν ηγάπησα επί κακώ ιδίω
(Διγενής Ακρίτης)

Είδες, παιδί μου, τί πολεμεί ο φθόνος εις τον κόσμον;
Επήραν το κατήφορον, ουκ ημπόρουν σταθήναι
και κυλινδρούσιν όπισθεν το γένος των Ρωμαίων
(Διήγησις Βελισαρίου)

και βλέπω σε ρωμαγενήν και γένος ιδικό μου
(Διήγησις εξαίρετος Βελθάνδρου του Ρωμαίου)

[ο Τούρκος] εγίνηκεν Αντίχριστος, τον κόσμον σακτανίζει,
το γένος το Ρωμαϊκόν εκαταδούλωσέν το
(θρήνος της Κωνσταντινουπόλεως)

[raffaello]

Υπάρχουν όμως και αυτοί της νέας Ρώμης. Εσύ παρέθεσες το σχετικό απόσπασμα του Ακροπολίτη. Δηλαδή στα παρακάτω χωρία το γένος των Ρωμαίων παραπέμπει σε αρχαιορωμαϊκή καταγωγή;

Δεν υπάρχουν "αυτοί της νέας Ρώμης" ως γένος ή έθνος σε αυτό το χωρίο του Ακροπολιτή: «οὐδὲν ὅτι μὴ κοινὸν Ῥωμαίοις τοῖς παλαιοτέροις καὶ νεωτέροις». Το έθνος είναι των Γραικών και οι νεώτεροι Ρωμαίοι πήραν το όνομα και τους θεσμούς μόνο, κυριολεκτικά στο χωρίο, από την Νέα Ρώμη.

τὸ τῶν ̔Ρωμαίων γένος θαυμάζεταί τε καὶ τιμᾶται παρὰ πᾶσιν [για τη γνώση των όντων/τις επιστήμες]
(Συνεχιστής Θεοφάνους)

Το χωρίο έχει να κάνει με την απάντηση του Θεόφιλου στον Χαλίφη, αρνούμενος να στείλει λογίους στην Βαγδάτη. Γιατί, «το γένος Ρωμαίων φημίζεται για τις γνώσεις του» και δεν θέλει να χάσει αυτό το πλεονέκτημα.
Όπως και στην πλειοψηφία των λογίων της Μεσοβυζαντινής - συμπεριλαμβανομένου και του Πορφυρογέννητου ("εκ των παλαιότερων Ρωμαίων" οι της Μάνης ) - οι Συνεχιστές θεωρούσαν ότι οι Έλληνες είχαν ενσωματωθεί στους Ρωμαίους πολύ παλιά για αυτούς. Και τα επιτεύματα τους τα θεωρούσαν δικά τους και συνέχεια της κουλτούρας τους. Οπότε το γένος των Ρωμαίων στο χωρίο - στην Μεσοβυζαντινή αυτά - ενσωματώνει τους Έλληνες στην αδιάσπαστη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική ιστορία του Θεοφάνη που συνεχίζουν οι Συνεχιστές. Η οποία ξεκινά από τον Διοκλητιανό. Δεν υπάρχει κάποιο εθνογενετικό γεγονός στην ίδρυση της Κων/πόλεως εκεί. Δεν έχει διαφορά η χρήση του "Ρωμαίοι" στους δύο συγγραφείς. Με το Ρωμαίων γένος τους πατρώους άρξαντες εκ Ρώμης εννοούν.

Ρωμαιογενήν ηγάπησα επί κακώ ιδίω
(Διγενής Ακρίτης)

Το έπος είναι γραμμενο/δημιουργημένο κατά την Μεσοβυζαντινή και ισχύουν τα ίδια.

και βλέπω σε ρωμαγενήν και γένος ιδικό μου
(Διήγησις εξαίρετος Βελθάνδρου του Ρωμαίου)

Αυτό είναι μία επαναλαμβανόμενη φράση από τα Ακριτικά. Πού υποδηλώνεται το "νέο γένος"; Γιατί δεν εννοεί το ίδιο;

Είδες, παιδί μου, τί πολεμεί ο φθόνος εις τον κόσμον;
Επήραν το κατήφορον, ουκ ημπόρουν σταθήναι
και κυλινδρούσιν όπισθεν το γένος των Ρωμαίων
(Διήγησις Βελισαρίου)

Εδώ λέει ότι παλαιοτεροι μελετητές θεωρούσαν ότι έιναι γραμμένο τον 6-9ο ως τον 12ο. Δηλαδή την ίδια εποχή με τα Ακριτικά ή και πριν.
http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/in ... 0#eisagogi
Νεώτεροι θεωρούν τον 14ο. Αλλά και πάλι, πού υπονοείται έστω "νεό γένος"; Πού καταρρίπτει την αδιάσπαστη συνέχεια της Αυτοκρατορίας και του νοήματος του γένους των Ρωμαίων; Για τον άνω συγγραφέα πάντα. Διότι όπως ειπώθηκε, αλλοί την ίδια περίοδο θεωρούσαν Ελληνικό γένος ή μαζί Ρωμαϊκό και Ελληνικό αρχαία γένη.

[ο Τούρκος] εγίνηκεν Αντίχριστος, τον κόσμον σακτανίζει,
το γένος το Ρωμαϊκόν εκαταδούλωσέν το
(θρήνος της Κωνσταντινουπόλεως)

Είναι και αυτή μία άποψη εκ Ρωμαίων. Μπαίνουμε σε άλλη κατηγορία σχολίων όμως, μετά την Άλωση, όπου η αναφορά των ελληνόφωνων λογίων σε Γραικούς και Έλληνες πλειοψηφεί. Το αντίθετο από ότι συνέβαινε την Μεσοβυζαντινή.

[Pertinax]

Υπάρχουν όμως και αυτοί της νέας Ρώμης. Εσύ παρέθεσες το σχετικό απόσπασμα του Ακροπολίτη.

Δεν υπάρχουν "αυτοί της νέας Ρώμης" ως γένος ή έθνος σε αυτό το χωρίο του Ακροπολιτή: «οὐδὲν ὅτι μὴ κοινὸν Ῥωμαίοις τοῖς παλαιοτέροις καὶ νεωτέροις». Το έθνος είναι των Γραικών και οι νεώτεροι Ρωμαίοι πήραν το όνομα και τους θεσμούς μόνο, κυριολεκτικά στο χωρίο, από την Νέα Ρώμη.

Δεν πήραν απλώς ένα όνομα. Πήραν το εθνικό όνομα. Σύμφωνα με τον Ακροπολίτη οι Γραικοί και οι Ιταλοί:

ἵνα μὴ τοῖς ἐθνικοῖς τούτοις ὀνόμασι περιγράφωνται
(για να σταματήσουν να αποκαλούνται με τα παλιά εθνικά τους ονόματα)

τῇ πρεσβυτέρᾳ Ῥώμη ἑτέρα νέα ἀντῳκοδόμηται, ἵνα ἐξ οὕτω μεγίστων πόλεων κοινὸν ἐχουσῶν τοὔνομα Ῥωμαῖοι πάντες κατονομάζοιντο
(παράλληλα με την παλαιά Ρώμη κτίστηκε μια νέα, για να ονομάζονται όλοι Ρωμαίοι από αυτές τις μέγιστες πόλεις που είχαν κοινό όνομα)

καὶ ὡς ἐκ Χριστοῦ ταὐτὸ τὸ τιμιώτατον ἔλαχον ὄνομα, οὕτω καὶ τὸ ἐθνικόν αὐτοῖς ἐπηγάγοντο
(και όπως από τον Χριστό πήραν αυτό το τιμιώτατο (θρησκευτικό) όνομα (Χριστιανοί), έτσι πήραν και το εθνικό όνομα (Ρωμαίοι))

Ξέρουμε ότι οι Ιταλοί (οι ιταλικοί λαοί) ενώθηκαν από τη Ρώμη και πήραν την εθνική ταυτότητα Ρωμαίοι. Με την ίδια λογική οι Γραικοί άλλαξαν εθνική ταυτότητα/ιδεολογία και έγιναν Ρωμαίοι. Κατά τον Ακροπολίτη, σε πρώτη φάση οι Ιταλοί και οι Γραικοί ενώθηκαν σε μία νέα θρησκεία (Χριστιανοί) και σε ένα νέο έθνος (Ρωμαίοι). Σε δεύτερη φάση, όμως (Αλλ’ ώ της μεταβολής! Εις έχθιστον άγαν τα της προτέρας συμπνοίας κατήντηκε), διαχωρίστηκαν διατηρώντας όμως και τη χριστιανική και τη ρωμαϊκή ταυτότητα. Θρησκευτικά ήταν πλέον διακριτοί Χριστιανοί (καθολικοί και ορθόδοξοι) και εθνικά ήταν πλέον διακριτοί Ρωμαίοι (της παλαιάς και της νέας Ρώμης).

Ο Ακροπολίτης λοιπόν δεν λέει ότι η μεταβολή των Γραικών σε Ρωμαίους ήταν μια τυπική αλλαγή ονόματος που δεν άλλαξε την εθνoτική τους ταυτότητα. Και η απόδειξη είναι πως στην Ιστορία του δεν χρησιμοποιεί για τους Βυζαντινούς τον όρο "γένος Γραικών/Ελλήνων", αλλά τον όρο "γένος Ρωμαίων" (Ρωμαίων της Νέας Ρώμης, όπως εξηγήθηκε παραπάνω).

[Pertinax]

Είδες, παιδί μου, τί πολεμεί ο φθόνος εις τον κόσμον;
Επήραν το κατήφορον, ουκ ημπόρουν σταθήναι
και κυλινδρούσιν όπισθεν το γένος των Ρωμαίων
(Διήγησις Βελισαρίου)

Εδώ λέει ότι παλαιοτεροι μελετητές θεωρούσαν ότι έιναι γραμμένο τον 6-9ο ως τον 12ο. Δηλαδή την ίδια εποχή με τα Ακριτικά ή και πριν.
http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/in ... 0#eisagogi
Νεώτεροι θεωρούν τον 14ο. Αλλά και πάλι, πού υπονοείται έστω "νεό γένος"; Πού καταρρίπτει την αδιάσπαστη συνέχεια της Αυτοκρατορίας και του νοήματος του γένους των Ρωμαίων; Για τον άνω συγγραφέα πάντα. Διότι όπως ειπώθηκε, αλλοί την ίδια περίοδο θεωρούσαν Ελληνικό γένος ή μαζί Ρωμαϊκό και Ελληνικό αρχαία γένη.

Σε περιπτώσεις εθνογένεσης από την ένωση δύο (ή περισσότερων) προγενέστερων εθνοτήτων, πάντα συνυπάρχουν οι ανταγωνιστικοί μύθοι καταγωγής. Στη βυζαντινή περίπτωση η ρωμαϊκή άρχουσα τάξη ενώθηκε με τους ελληνογενείς και εξελληνισμένους υπηκόους. Ήταν φυσικό το επίσημο εθνικό αφήγημα να εστιάζει στους αρχαίους Ρωμαίους, ειδικά πριν γίνουν τρεντ οι αρχαίοι Έλληνες. Και λόγιοι, όπως ο Ατταλειάτης και ο Ζωναράς, το έκαναν. Το θέμα είναι κατά πόσο ο μέσος ελληνόφωνος μπορούσε να φαντασιωθεί ιστορική γενεαλογία από τους αρχαίους Ρωμαίους.

Νομίζω ότι συμφωνούμε πως στις δημώδεις πηγές που διασώζονται από τον 11ο-12ο αι. και μετά ο μακράν κυρίαρχος αυτοπροσδιορισμός είναι Ρωμαίοι και ο μακράν κυρίαρχος όρος για το γένος είναι "γένος Ρωμαίων". Για να δούμε ποιοι Ρωμαίοι κρύβονται πίσω από αυτό το "γένος Ρωμαίων", αρκεί να εξετάσουμε τις ιστορικές μνήμες και τα ιστορικά ή μυθικά πρόσωπα που φιγουράρουν σε αυτές τις πηγές.

Βλέπουμε π.χ. τον Βελισάριο και τον Ιουστινιανό στη Βελισαριάδα. Αν και λατινόφωνοι, συνδέονταν με την ιστορία της Νέας Ρώμης και όχι της Παλαιάς. Βλέπουμε τα παρακάτω πρόσωπα στο Θρήνο της Κωνσταντινουπόλεως (που παρέθεσα πιο πάνω) που πάλι συνδέονται με τη Νέα Ρώμη:

Ηράκλειος και προ αυτού ο μέγας Κωνσταντίνος
και μέχρι Ιουστινιανού οι πρώτιστοι της πόλης

Επίσης, βλέπουμε δημώδη έργα με πρωταγωνιστές τους αρχαίους Έλληνες (Μέγας Αλέξανδρος, Αχιλληίδα, Ιλιάδα του Ερμονιακού), οι οποίοι μάλιστα σε κάποια περίπτωση αποκαλούνται και Ρωμαίοι (Πόλεμος της Τρωάδος, την αναφορά την είχε παραθέσει ο Ζαποτέκος).

Που είναι τα ένδοξα ιστορικά ή μυθικά πρόσωπα της αρχαίας Ρώμης σε όλα αυτά τα έργα; Βλέπεις λοιπόν ότι δεν μπορείς να εξηγήσεις το περιεχόμενο του "γένους των Ρωμαίων" μόνο με το επίσημο βυζαντινό αφήγημα.

[taxalata xalasa]

[ο Τούρκος] εγίνηκεν Αντίχριστος, τον κόσμον σακτανίζει,
το γένος το Ρωμαϊκόν εκαταδούλωσέν το
(θρήνος της Κωνσταντινουπόλεως)

ωραιο αυτο... φευγει για θρησκειολογια και γλωσσολογια το «σακτανιζει»... εδώ μάλλον είναι μια τρύπα της αλίκης...

[taxalata xalasa]

επειδη γουσταρω να μαστιγωνω δηθεναδες βυζαντινολαγνους


το βυζαντιο ηταν τοσο ελληνικο που το Νοταράς ειναι λατινικο ονομα και σημαινει γραμματεας, γραφειας στα ελληνικα του βυζαντιου...





ξυπνα βασίληηηηη.....

[Ζαποτέκος]

επειδη γουσταρω να μαστιγωνω δηθεναδες βυζαντινολαγνους


το βυζαντιο ηταν τοσο ελληνικο που το Νοταράς ειναι λατινικο ονομα και σημαινει γραμματεας, γραφειας στα ελληνικα του βυζαντιου...





ξυπνα βασίληηηηη.....

Και η Ρώμη ήταν τόσο λατινική που οι Ρωμαίες , κατά την κορύφωση της ερωτικής συνεύρεσης , προτιμούσαν να φωνάζουν στα ελληνικά Καρντιά μου , Πσυχή μου , για να δείξουν πως είναι μορφωμένες.