Το ξέρω. Η διαφορά είναι πως ο Αϊκ ήξερε πολύ καλά τι εννοούσε με τον όρο γιατί το είχε ζήσει από πρώτο χέρι.* Οι έλληνες αριστεροί που τον παπαγάλιζαν, ανάθεμα και αν ήξεραν την τύφλα τους τη μαύρη. Πετούσαν απλά εκεί ένα τσιτάτο και σου λέει καθαρίσαμε, υπάρχει εκεί αυτό το πράγμα (που φυσικά είναι εχθρικό προς εμάς) και αποφασίζει για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Αυτά δικαιολογούνται να ακούγονται στα φοιτητικά αμφιθέατρα από φοιτητές που βασικά θέλουν να ρίξουν πρωτοετίνες με τις ''γνώσεις'' τους. Όταν όμως γαλουχείς ένα ολόκληρο έθνος με τέτοιες πίπες επί σειρά δεκαετιών, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα.Orion22 έγραψε: 02 Δεκ 2020, 22:52 @ scouser
Κακώς το αναφέρεις, ειδικά στο κόντεξτ που έβαλες.
Ο όρος δεν είναι "των αριστερών". Έγινε γνωστός από τον αποχαιρετηστήριο λόγο του Άϊκ.
https://avalon.law.yale.edu/20th_centur ... wer001.asp
Απέδωσε δε τότε. όσο πιο καθαρα μπορούσε, αυτό που σήμερα "παίζει" ως "βαθυ κράτος"
Όλα αυτά είναι εικασίες που προέρχονται από την υποτίμηση και την αντιπάθεια προς τον Τραμπ. Εγώ θεωρώ ότι ο Τραμπ, όπως κάθε άλλος Πρόεδρος, έδινε τις γενικές κατευθύνσεις που μετά αναλάμβανε να φέρει εις πέρας η αλυσίδα της ιεραρχίας. Ως προς τα ελληνοτουρκικά, η στρατηγική ήταν καρότο (βασικά φιλική προσωπική στάση από τον ίδιο τον Τραμπ και μη προώθηση της εφαρμογής των προβλέψεων του CAATSA) και μαστίγιο (κυρώσεις και ευθείες απειλές όταν χρειάστηκε, δηλώσεις καταδίκης από αξιωματούχους του SD για τους S-400 και τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο) για την Τουρκία, εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας με την Ελλάδα χωρίς να γίνονται κατά το δυνατό συσχετισμοί με την Τουρκία. Όλα αυτά για να μη χαθεί η Τουρκία εντελώς για τις ΗΠΑ, να διατηρηθεί κατά το δυνατόν η ύφεση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και φυσικά να εξυπηρετηθούν και άμεσα αμερικανικά συμφέροντα όπως τα αντιλαμβανόταν ο Τραμπ(πχ μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στη Μέση Ανατολή).Dwarven Blacksmith έγραψε: 02 Δεκ 2020, 22:50Όπως και το deep state. Γενικά το δέχομαι ότι υπάρχει αυτή η τάση, πετάς έναν όρο που έχεις ακούσει και καθάρισες, οκ.Scouser έγραψε: 02 Δεκ 2020, 22:37Δεν εννοώ αυτό. Εννοώ ότι πετούσαν έναν όρο που από πίσω του έκρυβε ένα ολόκληρο περίπλοκο παιχνίδι επιρροής από ένα σκασμό διαφορετικούς παίκτες, συχνά με αντικρουόμενα συμφέροντα και ατζέντες (και που φυσικά δεν ήταν μόνοι τους στο παιχνίδι, υπήρχαν και ένα σωρό άλλες ομάδες συμφερόντων που επηρέαζαν την αμερικανική εξωτερική πολιτική) για να κρύψουν την άγνοιά τους, καθώς και την αδυναμία τους να κάτσουν να μελετήσουν σοβαρά το αντικείμενο το οποίο φαντάζονταν πως κάλυπταν πετώντας ένα τσιτάτο (για να καταλήξουν φυσικά στο συμπέρασμα που ήθελαν από την αρχή, ότι ΗΠΑ=ο Μεγάλος Σατανάς). Ο χαχόλος πασόκος ή κουκουές ψηφοφόρος ή και μέσο κομματικό στέλεχος βέβαια, που δεν μιλούσε ούτε βασικά αγγλικά και που ο κόσμος του τελείωνε στο χωριό του εντυπωσιαζόταν, στην πραγματικότητα όμως η ασχετοσύνη του, όπως και αυτού που τον ψάρωσε, χτυπούσαν κόκκινο. Κάτι αντίστοιχο γίνεται και με τη ''γραφειοκρατία του State Department'' σήμερα ή για να σου πω κάτι που θα σου φανεί πιο οικείο με τη χρήση του όρου ''νεοφιλελευθερισμός''.Dwarven Blacksmith έγραψε: 02 Δεκ 2020, 22:15
Είναι οι εταιρίες όπλων και οι καραβανάδες που θέλουν καινούρια παιχνίδια, σιγά το δύσκολο. Συν κάποιες εταιρίες πρώτων υλών και ορυκτών καυσίμων.
Με τη ''γραφειοκρατία του State Department'' μιας και είμαι και εγώ υπερμαχος της θεωρίας, η βάση είναι απλή: ο Τραμπ νοιάζεται για τις μεγάλες χώρες και τους σκληρούς ηγέτες που θαυμάζει. Δεν νοιάζεται για τις "shithole countries" όπως τις αποκαλεί. Επομένως είναι επόμενο να αφήνει αυτά τα θέματα στον αυτόματο, και η άνω φράση είναι μια άλλη λέξη γι αυτό. Το Μαυροβούνιο μπήκε στο ΝΑΤΟ επί Τραμπ αλλά ο Τραμπ το μόνο που έκανε είναι να ρωτάει γιατί και να σπρώχνει τον πρόεδρο από το πλάνο. Κάποιος το έβαλε όμως.
Βέβαια ο ίδιος μερικά χρόνια αργότερα όταν ο Λίντον Τζόνσον ζήτησε την άποψή του για το τι να κάνει με την Κίνα που απειλούσε να εισβάλει στην Ταϊβάν, του πρότεινε να ρίξει προληπτικά πυρηνικά χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.